De Leegte in Stranger Things: het zwart waarin Eleven de vermisten zoekt
Universum, Eleven, Seizoen 1
De Leegte, die anderen het Niets noemen, is de zwarte ruimte waar Eleven binnengaat wanneer men haar van haar zintuigen afsnijdt. Op school, in een geïmproviseerd bassin, vindt ze Will levend en Barb dood. Het Project Nina, later, is een fysieke tank: een ander werktuig, niet dezelfde plek.
Een zwart zonder randen, waarvan de vloer bedekt is met een dun laagje water. Eleven loopt er blootsvoets, en de mensen die ze zoekt verschijnen als eilandjes van stem. Het eerste bassin is dat van het lab. Op school knutselt de groep er een tweede in elkaar, in het hoofdstuk « The Bathtub ». Dat zwart is geen kamer van het lab, en het is ook niet de tank in de woestijn.
In het kort
- Aard: een mentale ruimte, zwart, zonder vast decor
- Voorwaarde: afgesneden zijn van zicht en van de geluiden van buiten, eerst in het water, later met een simpele blinddoek
- Eerste duik buiten het lab: het hoofdstuk « The Bathtub », op school
- Wat ze er ziet: Will levend in zijn fort, Barb dood
- Niet te verwarren: de tank van het Project Nina, in 1986
Inhoud
Een plek die geen adres heeft
De Leegte is niet in Hawkins en is niet aan de andere kant. Het is het zwart waarin Eleven zich verplaatst wanneer niets haar meer afleidt: geen stem, geen licht, soms het lichaam dat drijft. De personen die ze zoekt duiken er op, ver weg, alsof de mentale afstand een vloer heeft.
Lange tijd neemt ze niemand mee. De anderen zien haar van buiten, soms met een bloedneus. Het delen stopt aan de rand. Wat er in het zwart gebeurt, kan alleen zij vertellen, en dan nog wanneer ze terugkomt.
De naam telt minder dan de regel. Zolang ze is afgesneden van wat haar omringt, kan ze zoeken. De Leegte is dus geen rijk. Het is een methode.
De schort van de sessies: de kleding van vóór het bassin, toen men haar al vroeg te zien zonder te kijken.
In de winkelZiekenhuishemd Eleven69,90 €Bekijk product
Het bassin van de school
Het idee komt van Eleven. Bij de Byers lukt het haar niet om Will of Barb te bereiken. Ze ziet de badkuip en stelt « het bad » voor. Dustin belt meneer Clarke op een avond thuis op, om te vragen hoe je een tank bouwt. De groep installeert een bassin op school, water, zout, en Joyce dekt de ogen van Eleven af met een bril die met tape is afgeplakt.
Joyce en Hopper zijn er, met Mike, Dustin, Lucas, Nancy en Jonathan. Het is geen verborgen experiment meer in een lab. Het is het hoofdstuk « The Bathtub ». Eleven drijft. Het zwart gaat open. Joyce heeft haar gevraagd om Will te zoeken, Nancy om Barb te zoeken. Ze vindt eerst Barb.
Barb is al dood. Eleven ziet haar in het zwarte water van de andere kant, het lichaam achtergelaten. Het nieuws is gruwelijk en helder: de zoektocht brengt de afwezigen niet terug, ze zegt waar ze staan. Will antwoordt nog.
Het fort, de radio, het wezen
Will is in zijn fort, aan de andere kant, levend. Eleven brengt hem de boodschap over van zijn moeder, die aan de rand van het bassin is gebleven: ze komt eraan. Via de radio hoort Joyce haar zoon dan fluisteren dat ze moet opschieten.
Dan stijgt er een gegrom op in het zwart. Het contact valt weg, en Will verdwijnt. De verbinding is broos. Eleven komt eruit. Het bassin heeft twee gegevens en een waarschuwing gegeven: Will leeft, Barb niet, en het wezen is niet ver bij hem vandaan.
Deze scène legt het gebruik voor het vervolg vast. Elke keer dat Eleven het zwart opnieuw maakt, weet men wat ze riskeert: een dode zien, een levende horen, en in één klap het contact verliezen.
Hetzelfde zwart, later
Ze geeft de methode niet op. Wanneer iemand ver weg gezocht moet worden, of een hoofd binnengegaan, sluit ze zich opnieuw af. Vaak zonder water: een blinddoek, en het geruis van een tv. Zo bereikt ze haar moeder en zoekt ze Kali in 1984, en zo gaat ze de zomer erna het hoofd van Billy binnen. Het bloed aan de neus keert terug. Het decor verandert. Het zwart niet.
In het voorjaar van 1986 heeft de groep de school noch het lab meer. Er is een keuken van een pizzeria en een vriezer die men met water en zout vult. Het knutselwerk is grof. De regel is dezelfde als in « The Bathtub ». Eleven vindt het zwart terug en bereikt vandaar Max, op het moment dat Vecna haar aanvalt.
Die terugkeer zegt dat de Leegte niet van het bassin van de school was. Het bassin was alleen een deur. Een afsluiting die scherp genoeg is, met of zonder water, opent dezelfde vlakte opnieuw.
Eleven in een schort, om in elkaar te zetten, zoals ze uit het lab komt.
In de winkelMini-bouwfiguur Eleven in ziekenhuishemd14,90 €Bekijk product
Waarom dit Project Nina niet is
Nina is een tank, in een gebouw, met schermen en banden van 1979. Men dompelt Eleven er opnieuw onder in haar herinneringen aan het lab, tot aan het bloedbad, om haar de verloren krachten terug te geven. Ze wordt er bewaakt. Brenner is ernaast. Het doel is niet een vermiste zoeken. Het doel is een geheugen heropenen om een kracht te wekken.
De Leegte speelt het verleden van Eleven niet opnieuw af. Ze leidt haar naar de mensen zoals ze zijn op het moment dat zij hen zoekt, en soms tot in hun hoofd. Will in het fort, Barb al dood. Men bekijkt er geen dag van 1979 opnieuw. Men loopt er naar een stem.
De twee door elkaar halen wist de keuze van de serie uit. Ze heeft Eleven twee zwarte werktuigen gegeven: een mentale ruimte om de levenden te vinden, en een machine om een vergrendelde dag te heropenen. De vriezer van de pizzeria hoort bij het eerste. De tank in de woestijn hoort bij het tweede.
Zien zonder er te zijn
De Leegte is het eenzaamste vermogen van Eleven. De anderen rennen, rijden, graven. Zij doet de ogen dicht en ze vertrekt. De prijs is zichtbaar: het bloed, de uitputting, het wezen dat zich kan omdraaien. De winst ook: een zin van Will, een lichaam van Barb, een richting.
Hawkins heeft geen kaart voor deze plek. Die plek hangt van haar af. Wanneer ze ver weg is, of verzwakt, wordt de groep weer blind. Wanneer ze het zwart aanvaardt, krijgt de stad weer ogen.
Dat is het hart van het hoofdstuk van het bad, en het blijft jaren later geldig. Het zwart is niet de andere wereld. Het is de gang waardoor een meisje dat van alles is afgesneden gaat kijken naar wie er al is.
Het bassin legt ook een fysieke grens vast. Eleven komt er buiten adem uit, in tranen, en Joyce neemt haar in haar armen. Het zwart daarentegen hoort bij degene die aanvaardt erin te lopen.
Een dubbelportret van Eleven, met kaalgeschoren hoofd, in een rode halo: het meisje dat door Brenner in het zwart werd ondergedompeld.
In de winkelPoster portret van Eleven24,90 €Bekijk product
In het kortDe Leegte is het zwart waarin Eleven loopt wanneer ze van haar zintuigen wordt afgesloten. Op school vindt ze er Will levend en Barb dood. De tank van Nina is een andere machine, voor een andere dag.
Veelgestelde vragen
Is de Leegte de andere wereld?
Nee. Het is de mentale ruimte van Eleven. De andere wereld verschijnt er wanneer ze iemand nadert die zich daar bevindt.
Wanneer ziet men hem voor het eerst echt?
In het lab, in flashbacks, in de hoofdstukken « The Flea and the Acrobat » en « The Monster ». Eleven bespioneert er een man en raakt er vervolgens het wezen aan. Het hoofdstuk « The Bathtub » opent de Leegte daarna opnieuw op school: een geïmproviseerd bassin, zout, een met tape afgeplakte bril, Joyce en Hopper aan de rand.
Wie vindt ze er?
Op school: Will, levend, in zijn fort, en Barb, dood. Eerder, in het lab, had ze er het wezen gevonden, dat zich naar haar toe had gedraaid.
Kunnen de anderen er binnen?
Lange tijd niet. Op school blijven ze aan de rand van het water. Ze horen soms een stem, via de radio of via haar.
Wat heeft het met Nina te maken?
Het zijn twee verschillende werktuigen. Nina is een tank waarin ze haar herinneringen aan 1979 opnieuw beleeft, tot aan 8 september. De Leegte dient om mensen in het heden te zoeken.
Waarom een vriezer in 1986?
Om de voorwaarden van het bassin opnieuw te maken: het water, de stilte. Het zwart dat daarna opengaat is hetzelfde.
