De Rainbow Room in Stranger Things: de kamer van het lab, op 8 september 1979
Universum, Lab, Seizoen 4
De Rainbow Room is de speelkamer van het lab van Hawkins. Op 8 september 1979 maakt Henry daar Twee af voor de ogen van Eleven, vraagt haar hem te volgen, en verliest het duel. Er gaat een poort open in de muur. Die sluit zich voordat Brenner binnenkomt.
Een ronde kamer, geverfde muren, genummerde kinderen die lampen laten bewegen. Op 8 september 1979 wordt dezelfde ruimte de laatste plek waar de verpleger met Eleven praat, en daarna de muur waardoor hij verdwijnt.
In het kort
- Plaats: de speelkamer van het lab van Hawkins
- Datum: 8 september 1979
- Eerder: een schaakpartij, een magneetkaart die onder de tafel wordt toegeschoven
- Duel: Eleven tegen Henry, alias Een, alias de verpleger
- Vervolg: een poort in de muur, daarna geen enkele herinnering meer bij Eleven
Inhoud
Waar de nummers trainen
Het lab toont de kinderen de kelder niet. Het toont hun een gekleurde kamer. Daar zitten ze in een cirkel, laten ze lampen branden, spelen ze. Eleven is op haar zevende de zwakste van de groep: één lamp, en zelfs die niet altijd.
De anderen hebben nummers. Twee leidt de groep. Drie, Vier en Vijf volgen hem. Ze vallen haar de avond voor het bloedbad in dezelfde kamer aan. De volgende ochtend doet Brenner Twee voor iedereen een elektrische halsband om, als voorbeeld. De kamer dient dus voor twee dingen: de oefening en de straf.
De verpleger loopt tussen de tafels. De kinderen kennen hem zo. Ze weten nog niet dat hij Henry is, proefpersoon nummer Een, aan de lijn door een chip in de nek.
Het ziekenhuishemd van Eleven, de kleding van de sessies in de gekleurde kamer.
In de winkelZiekenhuishemd Eleven69,90 €Bekijk product
De kaart onder het schaakbord
Op 8 september, na de straf, nodigt de verpleger Eleven uit voor een schaakpartij in de kamer. Hij zegt dat ze niets moet laten merken. Hij praat zacht. Hij beweert dat Twee en de anderen haar zullen proberen te doden zodra ze de ziekenboeg uit is, en dat Brenner het zal toelaten omdat hij bang voor haar is.
Onder de tafel schuift hij haar een magneetkaart toe. De afspraak is niet in de gekleurde kamer. Die is in de kelder, bij een buis waar een kind door kan en een volwassene niet. Daar, niet in de Rainbow Room, haalt ze de chip Soteria uit zijn nek. De krachten van Henry komen terug.
De bewakers komen naar beneden. Henry breekt ze. Het bloedbad begint in de gangen, niet in de speelkamer. De speelkamer is de plek waar hij terugkomt om het af te maken.
Twee, de muur en de weigering
Eleven gaat naar boven. Brenner is bewusteloos. De alarmen loeien. Ze komt de Rainbow Room binnen en ziet Henry Twee afmaken, op dezelfde manier als Vecna later zal doden: het lichaam opgetild, de botten, de ogen. Hij legt uit waar hij vandaan komt. Hij vraagt haar zich bij hem aan te sluiten om de wereld van de anderen te ontdoen.
Ze weigert. Ze smijt hem tegen de muur. Hij staat op. Ze steken tegelijk de hand uit. Het duel is psychisch. Henry overheerst haar eerst, tot hij haar bijna doodt. Ze vindt een kracht in een verre herinnering, drukt hem tegen de muur van de kamer en begint hem te laten uiteenvallen.
Op dat moment gaat er een poort open in de muur. Henry gaat naar de andere kant. Het vlies sluit zich. Brenner komt meteen daarna binnen, in een kamer waar hij niet meer is. Het moment telt: hij heeft de doorgang niet gezien. Hij heeft het resultaat gezien.
Wat Brenner gelooft, en wat de band daarna toont
Brenners eerste lezing is eenvoudig: Eleven heeft iedereen gedood. Zij is het enige kind dat er nog is. Daarna bekijkt hij de opnames. De band zegt iets anders. Henry is door het lab gegaan. Zij heeft hem tegengehouden, zonder zelf te begrijpen wat ze opende.
Als ze wakker wordt, herinnert ze zich niets. Haar krachten zijn gedaald. Brenner heeft de omvang van de daad wel begrepen, en hij weet niet waar Henry heen is. Hij zegt het bijna: ergens, in het donker.
De kamer wordt weer een kamer. De nummers komen niet terug. Eleven groeit op in het lab met een gat op de plaats van die dag. Het gat houdt tot 1986.
Henry om in elkaar te zetten: de verpleger, proefpersoon nummer Een, degene die in de muur verdwijnt.
In de winkelMini-bouwfiguur Henry Creel14,90 €Bekijk product
Waarom de kamer in 1986 terugkomt
Het Nina-project brengt haar niet naar een nieuwe plek. Het zet haar terug hier, op haar zevende, op 8 september 1979. De eerste sessies tonen de lampen. Een visioen van het bloedbad laat haar al breken. Ze keert zich tegen Brenner. Hij stelt voor dat ze weggaat. Ze blijft.
De laatste duik is de hele dag: de kaart, de kelder, de chip, de gangen, en dan de Rainbow Room. Door het duel opnieuw te beleven vindt ze de kracht terug die ze was kwijtgeraakt. De kamer is dus niet alleen een flashbackdecor. Het is de herinnering waarvan de terugkeer van haar krachten afhangt.
Voor die duik gelooft ze nog dat zij de andere kinderen heeft gedood. De band, en het geheugen, draaien de beschuldiging om. De schuldige is de verpleger. Zij is degene die nee heeft gezegd.
Een speelkamer die niet meer neutraal wordt
Niets aan de verf van de muren kondigt een bloedbad aan. Het is een kamer voor kinderen, met spel en lampen. De serie filmt haar eerst zo, zodat 8 september anders onleesbaar is: dezelfde vloer, dezelfde cirkel, en een lichaam tegen de muur.
Alles wat Vecna daarna zal doen komt uit deze kamer. De poort, de weigering, de zin over het donker. Hawkins zal zeven jaar nodig hebben om te begrijpen dat de verpleger niet is verdwenen. Hij is van kant van de muur gewisseld.
Terugkeren in de Rainbow Room, in 1986, is geen lief labherinnering bezoeken. Het is de enige dag heropenen waarop Eleven Henry van voren heeft gezien, en waarop ze heeft gewonnen zonder te weten wat ze net naar de andere kant had gestuurd.
Voor die dag is de kamer voor hen gewoon. Kinderen in een cirkel, lampen, een schaakpartij op zachte toon. Eleven mist de oefening vaker dan de anderen. 8 september begint met een straf, niet met een alarm. Niets aan de stoelen kondigt een muur aan die opengaat. Nina laat haar de twee tijden in volgorde zien: eerst de lamp die niet aangaat, daarna het duel. Haar kracht terugvinden is geen nieuwe beweging leren. Het is zich herinneren dat ze in deze kamer al nee heeft gezegd tegen de verpleger. De band die Brenner bekijkt zegt hetzelfde, zonder trance: zij is niet degene die de gangen heeft doorlopen. De nummers komen niet terug in een cirkel zitten. De verf op de muren is tussen de oefening en het duel niet veranderd.
De poster van Hopper tegen de Demogorgon, het andere front van seizoen 4.
In de winkelPoster Hopper tegen de Demogorgon in Kamtsjatka24,90 €Bekijk product
In het kortOp 8 september 1979 is de speelkamer van het lab het toneel van het duel tussen Eleven en Henry. Er gaat een poort open in de muur. Ze vergeet alles, tot Nina haar terugbrengt naar dezelfde kamer.
Veelgestelde vragen
Welke datum is het?
8 september 1979. Eleven is zeven jaar. Daarna herinnert ze zich niets meer, tot het Nina-project.
Wie is de verpleger?
Henry Creel, proefpersoon nummer Een. De kinderen kennen alleen de verpleger. De chip Soteria, in zijn nek, nam zijn krachten weg.
Vindt het bloedbad in de kamer plaats?
Het begint in de gangen, na de kelder. Het eindigt in de Rainbow Room, waar Henry Twee afmaakt voor Eleven.
Hoe verdwijnt Henry?
Tijdens het duel gaat er een poort open in de muur van de kamer. Hij gaat erdoor. Het vlies sluit zich voordat Brenner aankomt.
Heeft Brenner de scène gezien?
Nee. Hij komt daarna binnen. Eerst houdt hij Eleven voor schuldig, daarna tonen de banden hem Henry.
Waarom wordt dit in 1986 verteld?
Het Nina-project laat haar de dag opnieuw beleven. Met het duel vindt ze haar krachten terug, en de waarheid over wie de andere kinderen heeft gedood.
