De klok van Vecna: het klokkenspel van het huis Creel, en wat ze niet is
Universum · Het huis Creel · Het klokkenspel
Een klokkenspel, drie doden, één overlevende. In dit artikel: waar het meubel staat, wie het ziet, hoe het geluid is gemaakt, wat Max daaruit opmaakt, en waarom een eerder gehoord klokkenspel nog niet deze jacht was.
De klok is geen deur. Het is een meubel van het huis Creel, en een geluid dat men hoort wanneer iemand al gevangen is. Vecna gebruikt het als teken. Het teken doodt niet alleen.
In het kort
- Het meubel: in het huis van Victor Creel, tijdens het vierde seizoen
- Het geluid: een opname van een Westminster-klokkenspel, bewerkt
- Wie hem ziet: Chrissy, Fred, Patrick, en dan Max
- Wat het niet is: geen deur, en geen wet van vier slagen
Inhoud
Kerngegevens
| Kenmerk | Wat men erover kan zeggen |
|---|---|
| Het huis | die van Victor Creel, en haar kopie waar Henry zich vestigt |
| De eerste avond | Chrissy ziet haar, en sterft diezelfde nacht |
| De volgenden | Fred Benson, daarna Patrick |
| Zij die terugkomt | Max, teruggehaald door het lied |
| Het oudere geluid | al gelegd in afleveringen van 1984 en 1985 |
De tabel geeft geen regel. Ze geeft de volgorde van wat het vierde seizoen toont, en een herinnering: het klokkenspel vóór dat seizoen horen wil niet zeggen dat de jacht al was begonnen.
Het T-shirt van het lied dat Max terughaalt, zodra het klokkenspel al heeft geklonken.
In de winkelKinder-T-shirt Max Running Up That Hill24,90 €Bekijk product
Het meubel van het huis
De groep vindt de klok in het huis van Victor Creel. Het is geen voorwerp dat van nergens is meegebracht om een nachtmerrie mooi te maken. Het is een meubel van dat huis, uit de tijd dat het gezin er woonde, voordat het verhaal van het vierde seizoen het overnam.
In de donkere kopie van hetzelfde huis heeft Henry zijn basis gemaakt. Het klokkenspel luidt daar. De slachtoffers zijn niet in de woonkamer. Ze zien het wanneer ze al afwezig zijn, de ogen open, het lichaam nog waar ze waren.
Vecna is niet de Mind Flayer, en de Mind Flayer is niet de Demogorgon. De klok hoort bij de eerste: bij de man, bij zijn huis, bij de manier waarop hij een hoofd binnenkomt. Ze hoort niet bij de massa zonder lichaam, en niet bij het beest dat loopt.
Men kan haar dus zoeken in een woonkamerdecor, niet in een bestiarium. Als een beeld haar midden tussen klauwen toont, vertelt het de smaak van de posters, niet de serie.
Wie haar ziet, en in welke volgorde
Chrissy is de eerste die we tot het eind volgen. Ze ziet de klok in het allereerste hoofdstuk van het vierde seizoen. Ze sterft diezelfde nacht. De termijn past deze keer in een paar uur.
Fred Benson is de volgende. Patrick komt daarna. Alle drie zien ze het klokkenspel voordat ze sterven. De serie geeft hun niet hetzelfde aantal scènes, en niet dezelfde kans om te begrijpen wat hun overkomt.
Max ziet haar ook. Ze sterft niet in dat eerste visioen. Ze wordt teruggehaald, en het lied Running Up That Hill is wat haar terugbrengt. Haar overleven bewijst niet dat de klok vals was. Het bewijst dat men gevangen kan zijn en terugkomen, als iets sterkers dan de trance nog houdt.
De slachtoffers van het klokkenspel als een gesloten lijst tellen is het seizoen halverwege stoppen. Het artikel stopt bij de drie doden en bij Max, omdat dat de kern van de vraag is. De rest van het seizoen verruimt het gevaar zonder te veranderen wat het meubel is.
Wat Max daaruit opmaakt
Max verbindt de doden. Ze merkt dat Chrissy, Fred en Patrick sterven op de dag na het eerste visioen, of heel dichtbij. Dat is haar lezing, vanuit wat ze voor ogen heeft. Het is geen wet die in het meubel staat.
De serie geeft haar lang genoeg gelijk zodat de groep zich rond die termijn organiseert. Een nuttige termijn is geen natuurkunde. Ze kan oprekken, breken, of niet gelden voor de persoon die haar begreep.
Daarom maakt men van «ongeveer een dag» geen handleiding. Wie middernacht precies zou afwachten, klok in de hand, leest Max verkeerd. Zij klokt doden die al zijn gevallen. Zij plant de volgende niet.
Het lied is geen timer. Het is een draad. Zolang Max het hoort, heeft ze een weg terug naar haar lichaam. De klok blijft luiden aan de andere kant van die draad.
De figuur van de man en zijn ranken: de trance, niet het meubel.
In de winkelMini-bouwfiguur Vecna en zijn ranken14,90 €Bekijk product
Hoe het geluid is gemaakt
Het klokkenspel dat men hoort, is geen mechaniek dat zomaar is gefilmd. Craig Henighan, de geluidsmonteur, heeft aan Hollywood Reporter uitgelegd het te hebben gebouwd vanuit een opname van een Westminster-klok, bewerkt tot het het teken werd.
Men herkent dus een echt klokkenspel, en hoort tegelijk iets scheefs. Dat is gewild. Een huiselijk slingeruurwerkgeluid, zo ver doorgedreven dat het niet meer alleen een meubel kan zijn.
Dat geluidswerk maakt van de klok geen machine. Het maakt van een meubel een signaal. De kijker leert het vóór de personages: zodra het klokkenspel binnenkomt, is iemand al aan het vertrekken.
Men verwart dat signaal ook niet met muziek uit de soundtrack. Het klokkenspel is geen thema dat men meeneurt. Het is een decorgeluid dat een alarm is geworden.
Een geluid dat jaren eerder al klonk
Hetzelfde soort klokkenspel is in oudere afleveringen teruggezet. In Will the Wise, tijdens het tweede seizoen, hoort Hopper het in de tunnels. In The Mall Rats, tijdens het derde, komt het terug terwijl Billy bezeten is.
Een geluid hergebruiken is niet dezelfde scène vertellen. In 1984 en in 1985 ziet niemand deze klok, en niemand wordt erdoor bejaagd. De montage heeft een echo gelegd, voor wie na het vierde seizoen opnieuw luistert.
Die echo's lezen als het bewijs dat Vecna al met het meubel toesloeg, keert de volgorde om. Het meubel en de trance worden in 1986 getoond. Het geluid is eerder gezaaid, als een herinnering die men nog niet kon benoemen.
Men kan die twee hoofdstukken dus opnieuw beluisteren en het klokkenspel horen zonder er een slachtoffer van 1986 op te plakken. Het plezier van het herluisteren verplicht niet om te herschrijven wat die hoofdstukken toen toonden.
Wat het klokkenspel niet is
Het is geen deur. Niets van wat het vierde seizoen toont, maakt er een doorgang van die men te voet zou oversteken. Men ziet het. Men hoort het. Men gaat er niet doorheen.
Het is ook geen aftelrijmpje van vier slagen voor vier slachtoffers. Die lezing doet de ronde. De serie bevestigt haar niet. Chrissy, Fred en Patrick zijn drie doden die aan het teken vastzitten. Max ziet het en leeft. Het aantal slagen is geen handleiding.
Niet alle klokken van het verhaal staan op middernacht. Daar een regel van maken is een decorwijzerplaat voor één staande klok nemen. Het meubel dat telt, is dat van het huis Creel.
En het is niet de Mind Flayer. Het geluid hoort bij de manier waarop Henry een hoofd binnenkomt. De massa die een lichaam bezit, had in de seizoenen ervoor die woonkamer niet nodig.
Een teken, geen sleutelAls een zin uitlegt hoe je met de wijzerplaat een deur opent, verzin je die. Het klokkenspel waarschuwt. Het opent niets.
De button van haar die terugkomt. Het klokkenspel had niet het laatste woord.
Dans la boutiqueButton 44 mm Not Today Vecna12,90 €Voir le produit
In het kortL'horloge est le meuble de la maison Creel, devenu le signe de la transe. Chrissy, Fred et Patrick meurent après l'avoir vue. Max la voit et revient. Le délai d'un jour est la conclusion de Max, pas une règle. Le son existait déjà dans des épisodes plus anciens. La chasse au meuble, non.
Veelgestelde vragen
Waar is de klok?
In het huis van Victor Creel. De groep vindt haar daar. In de donkere kopie van dat huis heeft Henry tijdens het vierde seizoen zijn basis gemaakt.
Wie sterft nadat hij haar heeft gezien?
Chrissy, in de nacht van het eerste hoofdstuk. Dan Fred Benson. Dan Patrick. Max ziet haar en komt terug, gehaald door Running Up That Hill.
Sterft men altijd de dag erna?
Dat is de lezing van Max, op basis van die doden, die op dezelfde dag of heel dichtbij vallen. Het is geen wet van het meubel.
Is het klokkenspel een deur?
Nee. Men ziet het en hoort het tijdens de trance. Niets toont dat men erdoorheen gaat.
Waarom hoort men het al vanaf het tweede seizoen?
Het geluid is eerder teruggezet, in de tunnels bij Hopper en later rond Billy. De jacht op het meubel wordt in 1986 getoond.
Betekenen vier slagen vier slachtoffers?
Nee. Die lezing is niet bevestigd. Het teken is geen handleiding.
