De Snow Ball in Stranger Things: het bal van Hawkins Middle, op 15 december 1984
Universum, Seizoen 2, Hawkins
De Snow Ball van 1984 vindt plaats op 15 december, van 19 tot 22 uur, op Hawkins Middle. Lucas danst met Max, Will met een onbekende, Dustin met Nancy, Mike met Eleven. In het voorjaar van 1986 keert Max terug in deze herinnering om Vecna het hoofd te bieden.
De gymzaal van Hawkins Middle is versierd voor de Snow Ball. Buiten heeft de stad een veel donkerdere herfst achter de rug. Binnen draait een installatie hits, een jongen krijgt elke dans geweigerd, en een meisje in een blauwe jurk duwt de deur open op het moment dat het nummer verandert.
In het kort
- Datum: 15 december 1984, van 19 tot 22 uur
- Plaats: de gymzaal van Hawkins Middle
- Hoofdstuk: het laatste van het tweede seizoen, „De poort”
- Paren: Lucas en Max, Mike en Eleven, Dustin en Nancy, Will en een leerlinge
- Terugkeer: Max zoekt er in het voorjaar van 1986 haar toevlucht
Inhoud
De Snow Ball, een maand na de poort
Hawkins heeft een eindejaarsbal op Hawkins Middle. De editie van 1984 valt op 15 december, tussen 19 en 22 uur. Niets op de flyer van het bal zegt dat er onder het lab een jaar lang een poort naar de Upside Down openstond.
Een maand eerder heeft de groep die poort gesloten. Will is losgerukt uit de greep van de Mind Flayer. Eleven is terug. Het bal wist dat niet uit. Het zet het ernaast: slingers, een kom punch, leerlingen die niet weten wat er onder hun voeten is gebeurd.
Het contrast is het onderwerp. De serie toont eerst de voorbereidingen, kamer voor kamer, en dan de gymzaal. Het monster is niet in de zaal. Het zit in de afstand tussen de installatie en wat de personages net hebben meegemaakt.
Mike en Eleven hand in hand, als sleutelhanger: het stel dat eindelijk danst op „Every Breath You Take”.
In de winkelSleutelhanger Mike en Eleven12,90 €Bekijk product
Jingle Bell Rock, de haarlak en de foto's
Voor de zaal zie je de huizen. Joyce leert Will de passen, Jonathan filmt. De moeder van Mike maakt een foto. Lucas oefent voor de spiegel de zin waarmee hij Max gaat vragen, en zijn zus Erica lacht hem uit. De moeder van Max helpt haar met het haar. Dustin zoekt overal zijn haarlak van Farrah Fawcett.
„Jingle Bell Rock” van Bobby Helms dekt deze voorbereidingen. Dan „Love Is a Battlefield” van Pat Benatar, als Steve Dustin voor Hawkins Middle afzet. In de auto prent hij hem zijn les nog eens in: doen alsof het hem niets kan schelen. Dustin belooft er als een leeuw voor te gaan, doet het roofdier na, en Steve vraagt hem daarmee op te houden. Steve gaat niet naar binnen om te dansen. Hij blijft de grote broer voor de gelegenheid, degene die rijdt.
Jonathan is de fotograaf van het bal. Hij is geen leerling van Hawkins Middle: hij is er voor de foto's. Joyce en Hopper blijven op de parkeerplaats. Ze delen een sigaret terwijl het nummer verandert. Een paar weken na de dood van Bob zegt Hopper tegen Joyce dat elke dag een beetje makkelijker wordt. Het bal heeft dus twee scènes: die van de leerlingen, en die van de volwassenen die niet naar binnen gaan.
Time After Time, de afwijzingen en Nancy
Dustin komt binnen op „Twist of Fate” van Olivia Newton-John. De anderen plagen hem om het kapsel. Hij heeft de stad helpen redden, en hij heeft geen danspartner.
„Time After Time” van Cyndi Lauper komt daarna. Lucas stamelt zijn uitnodiging eruit, en Max zegt toch ja. Een leerlinge vraagt Will. Dustin waagt het op zijn beurt. Meerdere meisjes wijzen hem af. Nancy, die de punch inschenkt, ziet hem. Ze komt hem vragen en neemt hem mee de dansvloer op. Ze zegt tegen hem dat hij haar favoriet is onder de vrienden van haar broer, en dat meisjes van die leeftijd uiteindelijk wel van gedachten zullen veranderen. Het is geen romance. Het is de grote zus die hem niet laat staan.
Will danst ook. Zijn partner heeft geen naam in het verhaal. Belangrijk is dat hij in de zaal staat, na dagen waarin zijn lichaam niet meer van hem was. Het bal „geneest” hem niet. Het zet hem terug tussen de anderen.
Every Breath You Take, Mike en Eleven
Het nummer van The Police begint terwijl Joyce en Hopper nog buiten zijn. Eleven komt binnen. Ze draagt de avondjurk die voor haar is klaargemaakt. Mike ziet haar. Ze dansen. Ze zoenen. Lucas en Max zoenen ook, aan hun kant van de vloer.
Het stuk heet „Every Breath You Take”. De titel zegt al wat het beeld daarna toont: iets kijkt. Vanaf de andere kant bekijkt de Mind Flayer de gymzaal. Het zachtste bal van het seizoen sluit met een blik die niet die van een begeleider is.
Mike en Eleven zien elkaar hier voor het eerst in het openbaar, na een jaar waarin zij verstopt zat. De uitnodiging was van het jaar ervoor. Ze komt een seizoen te laat, en precies op tijd voor het laatste nummer.
Lucas als chibi-sleutelhanger: degene die zijn zin voor de spiegel oefent en hem daarna tegenover Max verknoeit.
In de winkelChibi-sleutelhanger Lucas Sinclair12,90 €Bekijk product
Hetzelfde bal, verrot, in het voorjaar van 1986
Vijftien maanden later is Max het doelwit van Vecna. Om hem te ontkomen verplaatst ze zich naar een gelukkige herinnering. Ze kiest dit bal. De installatie zet „Every Breath You Take” weer op. Ze zit en ziet de zaal terug.
De herinnering houdt geen stand. Ballonnen knappen, vol bloed. De zaal rot. Het nummer vervormt en wordt „Dream a Little Dream of Me” van Ella Fitzgerald. Vecna komt de herinnering binnen die Max van zichzelf dacht.
Het bal verandert dan van functie. In 1984 was het een beloning. In 1986 is het een schuilplaats, en de schuilplaats is lek.
Wat het bal over Hawkins zegt
De Snow Ball, tien dagen voor Kerstmis, is geen aparte aflevering. Het is de laatste scène van een hoofdstuk dat „De poort” heet. De poort is dicht, de kinderen dansen, en de Mind Flayer is niet dood. De serie legt beide gegevens in hetzelfde shot.
Elk personage heeft een kleine, juiste rol. Lucas struikelt over de zin die hij heeft geoefend, en het is Max die hem mee de dansvloer op trekt. Dustin incasseert de afwijzingen, en daarna een dans die niet de dans is die hij hoopte. Steve, Joyce en Hopper gaan niet door de deur van de gymzaal.
Daarom doet deze herinnering er in 1986 nog toe. Max keert niet terug omdat de avond perfect was. Ze keert terug omdat ze die avond gekozen werd.
Je kunt deze avond bij de lieve scènes leggen. Dan mis je de montage: dezelfde aflevering sluit de poort van het lab, en stuurt daarna degenen die gevochten hebben om hem te sluiten, de dansvloer op. De andere leerlingen dansen zonder het te weten. Zij dansen terwijl ze het wél weten.
De cassette van Max op een T-shirt: in het voorjaar van 1986, vóór de herinnering aan het bal, rukt „Running Up That Hill” haar los van Vecna.
In de winkelDames-T-shirt Max's Mixtape48,90 €Bekijk product
In het kortHet bal van 15 december 1984 sluit het tweede seizoen af: vier dansen, een nummer van The Police en een blik vanaf de andere kant. In 1986 zoekt Max er haar toevlucht, en Vecna komt binnen.
Veelgestelde vragen
Welke aflevering is het?
Het laatste hoofdstuk van het tweede seizoen, „De poort”. Het bal vult het einde, na het sluiten van de poort van het lab.
Welke datum is het?
Op 15 december 1984, van 19 tot 22 uur, in de gymzaal van Hawkins Middle.
Wie danst met wie?
Lucas met Max, Will met een leerlinge, Dustin met Nancy, Mike met Eleven. Steve brengt Dustin en danst niet.
Welke nummers draaien?
„Jingle Bell Rock”, „Love Is a Battlefield”, „Twist of Fate”, „Time After Time” en daarna „Every Breath You Take”.
Waarom keert Max daar terug?
In het voorjaar van 1986 is het de gelukkige herinnering die ze tegenover Vecna zet. De herinnering vervalt, en het nummer wordt „Dream a Little Dream of Me”.
Is de Mind Flayer in de zaal?
Nee. Hij bekijkt de gymzaal vanaf de andere kant, bij het laatste nummer.
