Lover's Lake in Stranger Things: de boot, de duik en het portaal van 1986
Universum · Hawkins · Meer
Een boot, een lamp, een scheur op de bodem. In dit artikel: waar het meer is, wie in de boot zit, de duik, de aanval aan de andere kant, wat de deur verandert, en waarom ik er geen vervolg bij verzin. Aan het einde heeft het water een adres.
Lover's Lake, het meer van de geliefden, ligt in het zuiden van de stad. In 1986 stopt er een boot, Steve duikt, en een scheur slokt hem op.
In het kort
- De naam: Lover's Lake, le lac des Amoureux
- De ligging: in het zuiden van de stad, volgens de gereconstrueerde kaart
- Het hoofdstuk: « De duik », zesde van seizoen 4
- In de boot: Steve, Nancy, Robin, Eddie
- De scheur: là où Patrick est mort, surnommée Watergate
- Aan de andere kant: de Demobats
Inhoud
Het meer, in het zuiden
Het meer van de geliefden laat zich niet raden. De kaart van Hawkins, gereconstrueerd uit de routes, plaatst Lover's Lake in het zuiden van de stad. Het lab ligt in het noorden, in het bos. De twee door elkaar halen is het plan omdraaien.
Het hoofdstuk dat daar speelt heet « De duik ». Het opent aan de oever, daar waar het vorige is gestopt: de politie bergt een lichaam, dat van Patrick, en ondervraagt Jason. Het meer is al een plek van de dood voordat het een plek van de duik wordt.
Het is geen ansichtkaartvijver die men in de zomer zou oversteken. Het is nachtwater, in maart 1986, met een boot en een lamp. Het zuiden van de stad dient die nacht niet meer om te zwemmen.
-
Eerder Patrick
Hij sterft boven het water. Het volgende hoofdstuk begint op die oever.
-
De oever De politie
Men bergt het lichaam. Jason wordt ondervraagd. De boot komt daarna.
-
De boot Vier
Steve, Nancy, Robin en Eddie. Het plan: controleren dat de deur bestaat, en weer omhoog.
-
De bodem Steve raakt aan
Een rode scheur, op de plek waar Patrick stierf. Ze lijkt inert.
-
Het oppervlak De rank
Ze wikkelt zich om zijn been en trekt hem naar de andere kant.
-
Het andere water De Demobats
Nancy springt, dan Robin, dan Eddie. Het hoofdstuk stopt daar.
De badge Stuck in the Upside Down, de doorgang die het meer net heeft geopend.
Dans la boutiqueButton 44 mm Stuck in the Upside Down12,90 €Voir le produit
De boot
Het plan is eenvoudig, en in het hoofdstuk wordt het zo gezegd: controleren of de deur bestaat, en weer bovenkomen. Steve trekt zijn T-shirt uit en daalt af. Nancy, Robin en Eddie wachten in de boot. Niemand heeft gepland van wereld te wisselen. Ze hebben een sonde gepland.
Eddie is daar omdat de jacht hem naar dit water heeft geduwd, niet omdat het meer altijd zijn decor is. Hij zal als laatste duiken, en met tegenzin. De boot houdt dus vier personen, en één vrijwilliger om als eerste af te dalen.
Het kompas dat tot hier heeft geleid neemt een oude methode over: een veld dat sterk genoeg is buigt de naald. De eerste deur, die van het lab, had al kompassen ontregeld. Het meer verzint het gereedschap niet. Het legt het jaren later weer in een hand. De naald liegt op dezelfde manier. Alleen de bodem is veranderd. De methode past in een zak, zoals de eerste keer, zonder nieuwe gebruiksaanwijzing. Wat nieuw is, is het water, de nacht, en het feit dat bovenkomen, het enige geplande plan, mislukt, en de boot bewijst het door leeg midden op het meer te blijven.
De duik van Steve
Beneden vindt Steve de scheur. Een rode scheur, geopend op de exacte plek waar Patrick is gestorven. Ze lijkt vast, bijna inert. Hij raakt haar aan, komt omhoog om het te melden, en aan de oppervlakte wikkelt een rank uit de spleet zich om zijn been.
Hij wordt naar de andere kant getrokken. De titel van het hoofdstuk hield zijn belofte, en de belofte was een heenweg. De duik stopt op het moment dat de drie anderen achter hem springen. Nancy eerst, Robin daarna, Eddie als laatste.
De dood van Patrick, in het hoofdstuk ervoor, heeft deze bodem doorboord. Het meer kiest geen plek toevallig. Het opent zich waar al iemand is gevallen.
Aan de andere kant
Steve komt boven in het water van de andere wereld, en een zwerm valt op hem. De Demobats: vleermuizen met een bloembladmond en een grijpstaart, de eerste vliegende beesten van dit universum in dit seizoen. Ze knijpen zijn nek dicht, bijten hem in de buik en in de flank.
De regel wordt bijna terloops gelegd. Ze houden een territorium, in plaats van ver te jagen, en ze reageren op lawaai. Het hoofdstuk maakt geen handboek. Het maakt een aanval, in het water, op een jongen die alleen wilde bovenkomen.
De drie die springen halen hem niet uit het hoofdstuk. Ze gaan met hem naar binnen. De boot blijft boven, leeg. Het meer van de geliefden heeft van functie gewisseld: het is geen oever meer, het is een deur.
Het water boven en het water beneden zijn niet hetzelfde. Het ene draagt nog de boot. Het andere bijt. Het hoofdstuk biedt geen reddingsplan. Het biedt de overgang, en het kapt.
Het doek van de Upside Down, de andere kant van de scheur.
In de winkelCanvasdoek de Upside Down29,90 €Bekijk product
Wat de deur verandert
Dustin noemt deze scheur het Watergate. Het is de derde van de vier deuren die de moorden hebben geopend, na de caravan en de weg, en de enige onder water. Het meer wordt dus een punt op de scheur van de stad, geen zwemanekdote.
De duik heeft een dubbel, parallel gemonteerd: Eleven, ergens anders, in de tank van de woestijn. Twee onderdompelingen, twee waarheden onder het oppervlak, en beide lopen slecht af. Het meer is die week niet de enige die iemand opslokt. Het is de enige die het voor een boot doet.
Vanaf daar onderzoekt een deel van de groep niet meer vanaf de oever. Ze is overgestoken. De geografie van het verhaal verschuift onder het water, en daarna naar de andere kant van het water. Het zuiden van de stad heeft net een derde deur geleverd, na de caravan en de weg, terwijl die van het laboratorium sinds 1984 gesloten is.
Het meer, daarna
De voor dit artikel gelezen pagina's brengen geen rustige scène aan deze oever terug. Ik schrijf dus geen picknick, geen herdenking, en geen gesloten meer dat niemand heeft gefilmd. Het hoofdstuk laat hen aan de andere kant. Dat is het laatste zekere beeld.
Wat aan deze kant overblijft, is de bijnaam, de boot, en de plek waar Patrick is gevallen. Drie bakens. Ze volstaan om Lover's Lake in het zuiden te plaatsen, ver van het lab in het noorden, en om het niet meer voor een zwembad aan te zien.
De stad heeft ander water. Geen enkel, op deze pagina's, herhaalt deze duik. Het meer van de geliefden houdt de zijne: een nacht, vier personen, een rank, vleugels.
Men kan hem plaatsen zonder gedrukte kaart. Het zuiden, niet het noorden. Een boot, geen gemeentelijk bad. Een scheur op de bodem, geen waterbaan. Vier bakens, en het meer houdt op een zwevende naam te zijn. Men weet waar men de boot neerzet, en dat ze niet terugkomt.
De Demobat-knuffel, vleugels uitgespreid, de zwerm die op Steve wacht.
In de winkelKnuffel Demobat met gespreide vleugels56,90 €Bekijk product
Veelgestelde vragen
Waar is Lover's Lake?
In het zuiden van de stad, op de kaart die in het gewijde artikel is gereconstrueerd. Het lab ligt in het noorden. Het meer heet ook het meer van de geliefden.
Wie zit in de boot?
Steve Harrington, Nancy Wheeler, Robin Buckley en Eddie Munson. Steve duikt als eerste. De andere drie wachten, en springen daarna.
Wat vindt Steve op de bodem?
Een rode bres, op de plek waar Patrick stierf. Ze lijkt inert. Hij raakt haar aan. Een rank trekt hem aan de andere kant naar de oppervlakte.
Wie springt daarna?
Eerst Nancy, daarna Robin, Eddie als laatste en met tegenzin.
Wat is het Watergate?
De bijnaam die Dustin aan deze scheur onder het water geeft. Het is de derde van de vier deuren die de moorden hebben geopend, en de enige onder water.
Welk hoofdstuk?
Het zesde van seizoen 4, « De duik ». De dood van Patrick ligt in het hoofdstuk ervoor. Het meer begint waar zij stopt.
