Stranger Things seizoen 4 aflevering 6: « The Dive », samenvatting en analyse

Stranger Things seizoen 4 aflevering 6: het gegevensblad van het hoofdstuk

Het zesde hoofdstuk van seizoen 4 heet « Le Plongeon » in de Franse versie en « Chapter Six: The Dive » in de originele versie. Het duurt een uur en dertien minuten, dus drieënzeventig minuten: het op één na kortste van de negen hoofdstukken, achter « The Monster and the Superhero ».

De onlinezetting dateert van 27 mei 2022. Het kwam aan met de zes andere hoofdstukken van het eerste deel; de twee laatste volgden op 1 juli. Het verhaal speelt zich af in maart 1986, enkele dagen na de dood van Chrissy Cunningham in de caravan van Eddie Munson.

De regie is getekend door Nimród Antal, Hongaars-Amerikaanse cineast bekend van Kontroll in 2003 en Predators in 2010. Hij is de enige externe regisseur van het seizoen en neemt er twee hoofdstukken, het vijfde en het zesde.

Het scenario is van Curtis Gwinn, die al « E Pluribus Unum » had geschreven voor seizoen 3 en later een hoofdstuk van het laatste seizoen zal tekenen. Het hoofdstuk herneemt waar het vorige was gestopt: aan de rand van het Meer van de Verliefden, waar Patrick McKinney net is gestorven onder de ogen van Jason Carver.

Het verloop van het hoofdstuk, op volgorde

Het hoofdstuk volgt vier groepen gescheiden door duizenden kilometers en monteert ze parallel. Het begint op de oever van het meer en eindigt aan de andere kant, met Steve, alleen.

Tussen de twee wisselt het verhaal af zonder te blijven hangen: het isolatiereservoir in de woestijn van Nevada, de gemeenteraadzaal waar de angst van kamp wisselt, het huis in Salt Lake City waar vier jongens op een antwoord wachten, de gevangenis van Kamtsjatka waar men een maaltijd serveert die te overvloedig is om eerlijk te zijn.

De constructie is die van een aftelling: elke draad gaat een stap vooruit, dan keert het laatste kwart terug naar het meer en komt er niet meer uit. Dit zijn de acht stappen, in de volgorde van de montage.

1. Het meer De politie neemt het lichaam van Patrick op

   Het hoofdstuk opent waar het vorige is gestopt. De politie ondervraagt Jason Carver, die net zijn ploeggenoot boven het water heeft zien stijgen en terugvallen, de botten gebroken.

2. Nevada Eleven daalt weer af in haar herinneringen

   Ondergedompeld in het reservoir van het Nina-project herneemt Eleven de draad van het laboratorium. Een verzorger waakt er over haar en fluistert haar Brenner te wantrouwen.

3. Hawkins Jason keert de stad om

   Voor een volle gemeenteraadzaal beschrijft de aanvoerder van het basketbalteam de Hellfire Club als een satanische sekte. Opsporingsberichten circuleren met het gezicht van de leden, en de zaal gelooft hem.

4. Utah Suzie en de coördinaten

   Mike, Will, Jonathan en Argyle komen aan bij Suzie Bingham, in Salt Lake City. Suzie trekt het nummer na dat agent Harmon heeft achtergelaten en haalt er de positie van het Nina-project uit.

5. Kamtsjatka Het feestmaal en de aansteker

   Men serveert de gevangenen een feestmaal. Hopper begrijpt dat men hen niet voedt om hen sterk te maken, maar om het beest vet te mesten dat hen wacht. Hij steelt een aansteker tijdens een vechtpartij.

6. De sneeuw Joyce en Murray nemen de hand terug

   Joyce en Murray houden Yuri vast, de smokkelaar die hen heeft verkocht. Het plan tekent zich af: Murray zal zijn identiteit aannemen, Joyce zal de gevangene spelen die moet worden geleverd.

7. De rots Het kompas van Dustin slaat op hol

   De groep vindt Eddie terug, verstopt bij de Schedelrots. Ter plaatse wijkt de naald van Dustins kompas af: een magnetisch veld heel dichtbij, dus een open deur.

8. De duik Steve gaat naar de andere kant

   Steve daalt af naar de rode gloed. Lianen komen uit de bres en trekken hem. Nancy, Robin en dan Eddie springen achter hem aan terwijl een zwerm gevleugelde wezens zich sluit.

De vier draden van het hoofdstuk, apart

Hawkins. Aan de rand van het meer ondervraagt de politie Jason. Later spreekt hij voor de gemeenteraad en wijst een schuldige aan: de Hellfire Club, die hij voorstelt als een satanische sekte. De jacht op Eddie Munson houdt op de zaak van een basketbalteam te zijn om die van de hele stad te worden. Het is de morele paniek van de jaren 80 in één scène, gefilmd zonder karikatuur.

Intussen vindt de groep Eddie terug bij de Schedelrots, en het kompas van Dustin begint te liegen. De naald wijkt af, dus een magnetisch veld leidt haar om, dus een deur is niet ver opengegaan. Dustin is het die de regel ter plaatse stelt: de Demogorgon liet een opening achter na elke aanval, Vecna moet hetzelfde doen. Patrick is boven het water gestorven; de deur ligt op de bodem van het meer.

Nevada. Eleven is ondergedompeld in het reservoir van het Nina-project en haalt haar herinneringen aan het laboratorium op. Ze ziet een verzorger terug, de enige zachte volwassene van die gangen, die haar aanraadt Brenner te wantrouwen. Ze ziet vooral de andere kinderen terug, die haar afwijzen. Bij de uitgang stuurt een spiegel haar het beeld terug van een kind bedekt met bloed.

Uit dat beeld trekt Eleven de eenvoudigste en de zwaarste conclusie: zij is het die de andere subjecten heeft gedood. Het hoofdstuk laat haar op die zekerheid. Ze is vals, en het volgende hoofdstuk zal nodig zijn om het aan te tonen.

Utah. De Californische draad heeft Lenora Hills verlaten. Mike, Will, Jonathan en Argyle rijden tot Salt Lake City, naar Suzie Bingham, de vriendin van Dustin. Suzie vindt, vanuit het telefoonnummer dat agent Harmon heeft achtergelaten, de positie van het Nina-project. De vier jongens weten eindelijk waarheen.

Rusland. Twee groepen, gescheiden door de sneeuw. In de gevangenis van Kamtsjatka zien Hopper en Dmitri een feestmaal aankomen, en Hopper begrijpt waartoe die gulheid dient. Hij steelt een aansteker: hij heeft het wezen dat hen wacht al getrotseerd, en hij weet dat het het vuur vreest. Buiten nemen Joyce en Murray de hand terug over Yuri en bereiden ze een infiltratie door vervanging voor.

Een woord over het beest van de arena: het is een Demogorgon. Het is niet Vecna, en het is ook niet de Mind Flayer. Het verhaal houdt deze drie entiteiten voor onderscheiden, en het hoofdstuk verwart ze nooit.

Het sleutelmoment: de duik van Steve

De titel kondigt één ding aan, en het hoofdstuk houdt het. Midden in het Meer van de Verliefden trekt Steve Harrington zijn T-shirt uit en daalt af, terwijl Nancy, Robin en Eddie in de boot wachten. Het plan is eenvoudig: verifiëren dat de deur bestaat, en weer bovenkomen.

Beneden vindt hij de bres, een rode scheur geopend op de exacte plaats waar Patrick is gestorven. Ze lijkt solide, bijna inert. Hij raakt haar aan, komt boven om de anderen aan te kondigen dat ze niet wijkt, en aan de oppervlakte is het dat een liaan uit de bres zich om zijn been windt en hem naar de andere kant trekt.

Hij komt boven in het water van De Upside Down en een zwerm gevleugelde wezens stort zich op hem: de Demobats, vleermuizen met een mond in bloemblaadjes en een grijpstaart, de eerste vliegende beesten van dit universum. Ze knellen zijn nek, bijten hem in de buik en in de flank. Nancy springt als eerste, Robin daarna, Eddie als laatste en met tegenzin. Het hoofdstuk stopt daar.

Deze duik verandert de geografie van het verhaal. Tot hier ging men naar de andere kant via de grote bres van het laboratorium, of via een al gesignaleerde scheur — de boom van het bos van Mirkwood, waardoor Nancy alleen is gegaan in 1983. Hier steken vier tieners zonder krachten over via een watergat, zonder dat iemand hen daartoe machtigt. Het verhaal houdt op De Upside Down te onderzoeken: het installeert zich er.

De schaal van het gevaar verandert ook. De drie eerste slachtoffers stierven in trance, opgetild en gebroken zonder dat iemand hen kon bereiken. Daar is de dreiging fysiek en onmiddellijk, en ze wordt met blote handen bestreden. Steve zal de littekens van de beten houden, en één van de vier duikers zal niet terugkeren uit het seizoen.

Wat het hoofdstuk klaarzet voor het vervolg

Het einde van het hoofdstuk opent rechtstreeks het volgende. De vier duikers zullen ontdekken dat De Upside Down bevroren is, stilgezet op de avond van de verdwijning van Will, in november 1983. Niets is er sindsdien bewogen. Het is de onthulling die het verhaal zijn retroactieve samenhang geeft, en ze had niet plaatsgevonden zonder het meer.

De voorwerpen van het hoofdstuk zijn allemaal werktuigen voor later. De aansteker van Hopper zal dienen tegen het wezen van de arena. De identiteit van Yuri zal Murray dienen. De coördinaten van Suzie zullen Mike, Will, Jonathan en Argyle naar de woestijn van Nevada sturen, daar waar twee van de draden uiteindelijk zullen samenkomen. Niets is decoratief: « The Dive » is een hoofdstuk van voorbereidingen.

De zekerheid van Eleven — de kinderen van het laboratorium te hebben gedood — is het dwaalspoor dat het volgende hoofdstuk ontmantelt. Het bloedbad was niet het hare, en de welwillende verzorger was niet wat hij beweerde te zijn.

Blijft de toespraak van Jason. Hij maakt van een highschoolgerucht een gemeentelijke klopjacht, en die jacht zal niet meer stoppen: ze zal Jason leiden tot het huis Creel, de nacht van het laatste hoofdstuk, en tot zijn eigen dood.

De details en de verwijzingen die opvallen

De titel heeft een dubbele bodem. Twee personages duiken in dit hoofdstuk: Steve in het meer, Eleven in het reservoir van het Nina-project. De twee onderdompelingen zijn samen gemonteerd, de twee zoeken een waarheid onder het oppervlak, en de twee lopen slecht af.

Het kompas van Dustin is een citaat. In het eerste seizoen hadden ontregelde kompassen de groep al naar de deur van het laboratorium geleid, omdat een magnetisch veld dat sterk genoeg is de naald verdraait. Tweeënhalf jaar later in de chronologie van het verhaal is de methode niet veranderd.

De bres op de bodem van het meer zal een bijnaam krijgen, getekend door Dustin: de Watergate. Het is de derde van de vier deuren die door de moorden zijn geopend, na de caravan en de weg, en de enige onder water.

De Demobats zijn een creatie van dit seizoen, en het eerste vliegende wezen van de andere wereld. Ze bewaken een territorium eerder dan dat ze jagen, en ze reageren op geluid. De regel wordt hier gelegd, bijna terloops; ze zal het lot van een personage beslissen in het laatste hoofdstuk.

Een productiedetail, tot slot. Nimród Antal erft de hoofdstukken vijf en zes, zoals Andrew Stanton in seizoen 2 en Uta Briesewitz in seizoen 3. De makers houden de opening en het einde en vertrouwen het midden toe: drie seizoenen achter elkaar heeft de gast hetzelfde paar genomen.

Veelgestelde vragen

Lees ook