Mirkwood in Stranger Things: de weg waar Will Byers verdwijnt

Een weg, geen koninkrijk

Mirkwood staat op geen enkel bord. Het is de naam die de kinderen geven aan een kruising van boswegen. De kaart van Hawkins plaatst hem tussen de villawijk en het huis van de Byers, aan de bosrand. Het is de as die de bewoonde stad scheidt van de wilde stad.

Men verdwaalt er niet omdat het bos oneindig zou zijn. Men verdwaalt omdat het de terugweg is, die een kind na een partij met de fiets neemt. De eerste plek die de serie nauwkeurig situeert is deze: de zoektocht moet ergens beginnen.

De naam reist verder dan de weg. De kinderen dopen de kaart met hun spelerswoordenschat, voordat de volwassenen er politiewoorden op leggen. Mirkwood is de eerste van deze dopen.

1. De naam Geen bord

   De kinderen lenen het donkere bos van een roman van Tolkien. Geen enkel bord neemt het over.

2. De route Twee huizen

   De weg verbindt de wijk van de Wheelers met het huis van de Byers, aan de rand.

3. 6 november 1983 De terugkeer

   Will fietst terug van een rollenspelpartij. Hij komt niet aan.

4. De fiets Hopper

   De politiechef vindt de fiets terug op de bosweg.

5. Het bos De zoom

   Het bos begint aan het einde van dezelfde weg. Het lab is heel dichtbij: Will fietst er voorbij.

6. 1983 De scheur

   De eerste deur opent zich in het lab, niet op het asfalt van de weg.

De nacht van 6 november 1983

Will fietst terug van een partij bij de Wheelers. Op deze weg volgt iets hem. De nacht opent de serie, en ze is kort: een pad, een kind, een achtervolging. De samenvatting van seizoen 1 neemt de rest van de dagen weer op. Hier blijven we op het asfalt en de bladeren.

Hij komt niet bij het huis aan. Dat is verdwijnen op Mirkwood: de gewoonste route van de week wordt de laatste die men kan dateren. 6 november is ook de nacht waarop het lab ontspoort. Voor Will is het een speelavond, de vooravond van school.

De weg toont het schepsel niet helemaal. Ze toont de afwezigheid. Een pad dat men kent, en een jongen die er niet meer op is. Het bos begint meteen daarna.

De fiets van Will

De fiets wordt op de bosweg teruggevonden. Hopper vindt hem, en dat is het eerste sterke beeld van de zoektocht: een fiets, liggend in de bladeren, de reden waarom men Will zoekt. Geen labspoor. Een kindervoorwerp, op de verkeerde plek.

De fietsen van de groep zijn hun auto's. Die van Will, die avond, stopt. De andere zullen blijven rijden. De weg houdt die welke niet meer rijdt, tot een volwassene hem ziet.

Ik beschrijf het merk en de kleur niet verder dan wat deze pagina's vastleggen. Een fiets, bladeren, een weg. De politiechef heeft genoeg om te beginnen. De stad nog niet.

De zoektocht

De politie van Hawkins vertrekt van deze weg omdat er geen ander begin is. De politiechef, vrijwilligers, een bos dat opnieuw begint aan het einde van dezelfde weg. Mirkwood wordt een perimeter voordat het een fannaam is.

De kinderen weten al hoe ze de kruising noemen. De volwassenen zoeken een verdwenene. De twee kaarten leggen zich slecht over elkaar: de ene heeft een romannaam, de andere een proces-verbaal. De serie laat ze naast elkaar bestaan.

Will zoeken is eerst zijn route overdoen. Van bij de Wheelers naar bij hem, door het bos. Zolang de fiets op de weg ligt, houdt het verhaal in een enkele heenweg die geen terugkeer heeft gehad.

Het bos en het lab

Het bos begint aan het einde van deze weg. Het lab is heel dichtbij: die avond fietst Will er voorbij, net vóór het schepsel. Mirkwood is dat complex niet. Mirkwood is de route van de huizen. Het noorden van het bos is een ander adres, met een andere deur.

De eerste scheur opent zich in het lab, in 1983, niet op het asfalt waar de fiets ligt. De twee mengen is Wills weg tot de fabriek van het fenomeen maken. De weg is de plek van het verdwijnen. Het lab is de plek van de spleet. Ze raken elkaar via de bomen, niet via dezelfde deur.

Enkele dagen later opent een andere bres zich in een stam, in datzelfde bos. Het is niet de nacht van 6 november. Die nacht blijft de weg een weg, en de deur is nog achter het hek in het noorden.

Waar de naam vandaan komt

De naam verbergt niets: de kinderen lenen hem van het donkere bos van een roman van Tolkien. Geen gemeentebord, geen erfenis van de familie Byers. Een woord van spelers, op een kruising gelegd, omdat het bos van hun partij lijkt op dat wat ze doorkruisen om thuis te komen.

Het is hetzelfde gebaar als een schepsel dopen naar een handboek. De echte stad heeft die namen niet. De kinderen geven ze haar, en de serie houdt ze. Mirkwood bestaat omdat zij het hebben gezegd, niet omdat een bord eraan voorafging.

Na 6 november wist de naam niet uit. Hij duidt nog altijd het pad van het begin aan. Men kan hem herhalen zonder de nacht opnieuw te spelen: een weg, twee huizen, een fiets in de bladeren, bos, en verder naar het noorden een hek.

Het is weinig, en dat is gewild. Geen monument, geen plaquette, geen omleiding. Een kruising die kinderen hebben benoemd, en die een politiechef heeft moeten aflopen omdat er een fiets lag. De serie begint daar, op pedaalhoogte. De rest van de stad komt na deze onderbroken route, en niet ervoor. Men voegt geen plaquette toe om hem meer te laten bestaan. De bladeren rond de fiets doen de rest.

Veelgestelde vragen

Lees ook