Benny Hammond: de baas van Benny's Burgers, eerste dode van Stranger Things

Wie is Benny in Stranger Things: een man, een toonbank, een weg

Benny Hammond houdt Benny's Burgers, een wegrestaurant geplant op 4819 Randolph Lane, bij de uitgang van de stad. De zaak behoort aan zijn familie sinds 1956, en hij is er tegelijk de eigenaar en de kok. De serie toont hem in een schort, tussen de bakplaat en het doorgeefluik.

Het decor houdt in drie shots: een grindparking, een uithangbord langs de nationale weg, een zaal met banken en een toonbank. Aan de toonbank luncht een vaste klant, Earl, gespeeld door David Dwyer, die in de volgende aflevering zal terugkomen om voor de politie te getuigen.

Benny wordt vertolkt door Chris Sullivan, Amerikaanse acteur geboren in 1980, die het grote publiek daarna heeft ontdekt in This Is Us, waarin hij de rol van Toby houdt, en in Guardians of the Galaxy Vol. 2. Hij speelt hier slechts een handvol minuten, en hij draagt toch de eerste indruk die het verhaal geeft van de volwassenen van de stad.

Het personage heeft noch een familie op het scherm, noch een eigen intrige, noch een repliek die beroemd is gebleven. Hij heeft een restaurant, een friteuse en een muurtelefoon. Deze drie elementen volstaan om de eerste dood van het verhaal in gang te zetten.

De ontmoeting met Eleven: gestolen friet, een aangeboden maaltijd

Op 7 november 1983, de dag na de verdwijning van Will Byers, komt een kind uit de bossen en gaat de zaal binnen. Geschoren schedel, blote voeten, ziekenhuishemd. Ze steelt friet, wordt betrapt, en Benny haalt haar in. Earl, daar aan tafel, houdt haar voor een jongen vanwege het geknipte haar: het detail zal tellen vanaf de volgende dag.

Benny zet haar niet buiten. Hij begrijpt dat ze honger heeft, gaat terug achter zijn toonbank en maakt haar een hamburger met friet. Ze eet zonder een woord, heel snel, zoals iemand die niet zeker is dat men haar zal laten uiteten. Hij geeft haar daarna een T-shirt van het restaurant, veel te groot, zodat ze haar hemd kan verlaten.

Hij probeert met haar te praten; ze antwoordt bijna niet. Op haar onderarm ziet hij drie getatoeëerde cijfers: 011. Ze geeft hem dan haar naam, Eleven. De eerste volwassene die haar hoort is noch een wetenschapper, noch een politieagent: het is een kok die niets begrijpt van wat men hem net heeft gezegd.

Hij trekt er de enige conclusie uit die een normale volwassene eruit kon trekken. Dit kind is mishandeld, ze is ergens ontsnapt, de sociale diensten moeten worden gewaarschuwd. Hij neemt de muurtelefoon op en belt. Het is die telefoon, en niets anders, die hem doodt.

De dood van Benny: een schot opgemaakt als zelfmoord

Diezelfde avond meldt een vrouw zich in het restaurant. Ze zegt van de sociale diensten te komen, toont zich warm, spreekt tegen Benny zoals men spreekt tegen een man die net goed heeft gehandeld. Ze heet Connie Frazier, ze wordt gespeeld door Catherine Dyer, en ze werkt voor het nationale laboratorium dat aan de rand van de stad is geïnstalleerd.

Ze schiet hem neer. De mannen die haar begeleiden doorzoeken de zaal en de keuken terwijl Eleven via de achterkant vlucht, naar de bossen waar Mike, Dustin en Lucas haar dezelfde nacht zullen vinden. Voor ze vertrekken maken de agenten de scène zo op dat ze op een zelfmoord lijkt.

Het verhaal toont hier geen enkel wezen. Geen zwarte gang, geen gegrom, geen deur tussen twee werelden: een vrouw in mantelpak, een wapen, en een lijk in een lege zaal. Nog voordat de Demogorgon wordt genoemd, heeft de serie aangewezen wat het meest angst aanjaagt in deze stad: mensen in pak, met badges en onopvallende auto's.

De dood is proper en snel. Geen effect, geen aangezette muziek, geen tijd gelaten aan het personage om te begrijpen. Benny sterft in de overtuiging dat hij goed heeft gedaan. Zo volgen deze drie dagen elkaar op langs de nationale weg.

1. 6 november 1983 Het laboratorium verliest zijn subject

   De nacht waarop Will Byers verdwijnt, ontsnapt een kind uit het nationale laboratorium en wint de bossen. Niemand in de stad weet dat ze bestaat.

2. 7 november, middag Gestolen friet aan de toonbank

   Een kind in een ziekenhuishemd gaat de zaal binnen en steelt friet. Earl, daar aan tafel, houdt haar voor een jongen.

3. De namiddag Een hamburger en een T-shirt

   Benny voedt haar in plaats van haar buiten te zetten, en geeft haar dan een T-shirt van het restaurant om het hemd te vervangen. Ze eet zonder te spreken.

4. De tatoeage Drie cijfers op de onderarm

   Benny ziet de getatoeëerde 011 en krijgt een naam: Eleven. Hij begrijpt noch wat het nummer aanduidt, noch waar het kind vandaan komt.

5. De oproep Benny waarschuwt de sociale diensten

   Overtuigd te maken te hebben met een mishandeld kind, belt hij zodat men haar komt opvangen. Het is de normale procedure.

6. De avond De valse maatschappelijk werkster

   Agent Connie Frazier meldt zich in naam van de sociale diensten. Benny ontvangt haar als een bondgenoot en spreekt met haar zonder wantrouwen.

7. Het schot Benny neergeschoten in zijn zaal

   Frazier schiet. Haar mannen doorzoeken het restaurant, Eleven vlucht via de achterkant, en de scène wordt opgemaakt om op een zelfmoord te lijken.

8. 8 november 1983 Het lichaam en de aanvaarde versie

   De politie ontdekt het lichaam in de ochtend. Het dossier concludeert tot zelfmoord; Hopper, die de man kende, gelooft er geen seconde in.

Wat zijn dood in gang zet: de eerste draad die Hopper trekt

De volgende ochtend vindt de politie het lichaam. Het dossier concludeert tot zelfmoord, en Jim Hopper, chef van de politie, weigert die lezing: hij kende Benny, en niets van wat hij van de man weet past bij de scène die men hem voorlegt.

Earl wordt gehoord. Hij zegt aan Hopper dat het enige abnormale van de vorige dag dit kind met de geschoren schedel is dat eten stal, en dat de dood van zijn vriend geen enkele zin heeft. Hopper onthoudt « een jongen », denkt aan Will Byers, en lanceert een drijfjacht in de bossen achter het restaurant.

De drijfjacht vindt Will niet. Ze vindt een lap ziekenhuishemd in een afvoerbuis. De mannen volgen de leiding tot een hek, en dat hek is dat van het nationale laboratorium. In twee afleveringen heeft de dood van een restauranthouder de politie geleid tot de omheining van de installatie die hem heeft laten doden.

Het wreedste detail zit in die getuigenis. Earl heeft wel een kind met een geschoren schedel eten zien stelen; hij heeft zich alleen vergist over het geslacht. Die vergissing van één seconde stuurt een hele stad een jongen zoeken in de bossen terwijl een meisje er slaapt.

De eerste volwassene die helpt zonder iets te begrijpen

Hawkins is een stad waar de instellingen niemand beschermen, en het verhaal stelt dat vast vanaf zijn eerste aflevering, via Benny. De man doet precies wat men verwacht van een verantwoordelijke volwassene: hij voedt een kind in nood, en dan belt hij de instantie belast met haar op te vangen. Het correcte gebaar is precies datgene wat hem veroordeelt.

Het contrast met de andere volwassenen van het seizoen is duidelijk. Joyce Byers gelooft vóór iedereen, en de stad houdt haar voor gek. Hopper gelooft uiteindelijk, maar hij heeft bewijzen nodig. Benny, hij, gelooft helemaal niets: hij ziet een uitgehongerd meisje en hij maakt haar te eten. Het is de enige volledig belangeloze hulp van het seizoen, omdat ze op geen enkel begrip berust.

Het personage installeert een regel die het verhaal niet meer zal verlaten: de mensen die Eleven helpen betalen. Benny sterft dezelfde dag. Bob Newby zal één jaar later sterven in de hal van het laboratorium, nadat hij de stroom voor de anderen heeft hersteld. Hopper zal voor dood worden opgegeven onder de Starcourt Mall.

Hij geeft Eleven ook haar eerste beeld van buiten. Vóór hem heeft ze alleen een cel gekend, witte gangen en een man in een jas. Bij hem, in één namiddag, leert ze dat een volwassene kan geven zonder iets te vragen, en dan dat een volwassene daarvoor kan worden gedood. De twee lessen komen in dezelfde scène aan.

Blijven de gaten die het scherm laat: geen begrafenis, geen naaste, geen overnemer. De stad houdt de versie van de zelfmoord, Eleven spreekt nooit meer over hem, en Barbara Holland, het volgende slachtoffer, zal een wachtwoord en een begrafenis krijgen die Benny niet zal hebben. Deze witruimtes zijn geen vergetelheden: een man die sterft omdat hij goed heeft gehandeld, zonder dat iemand het verneemt, zegt beter dan om het even welke repliek wat het laboratorium de stad kost.

Benny's Burgers sindsdien: een leeg gebouw, een heel echt decor

Het restaurant gaat niet weer open. Zonder baas sluit de zaak en vervalt ze. Het verhaal laat haar langs haar weg, luiken dicht, gedurende twee hele seizoenen.

Het gebouw komt terug in maart 1986. Verlaten, dient het als schuilplaats voor de Tigers, het basketbalteam van de highschool. Op 21 maart, na het kampioenschap te hebben gewonnen, brengen Jason Carver en zijn ploeggenoten er de nacht door met drinken. De volgende ochtend wordt Lucas Sinclair er wakker met een kater, en daar is het dat Patrick McKinney aan het team aankondigt dat een highschoolleerlinge net in de nacht is gedood.

De ironie is berekend. De plaats waar een volwassene een verloren kind had gevoed wordt, drie jaar later, het decor waar tieners vernemen dat het moorddadigste seizoen net is begonnen. Geen enkele repliek onderstreept de band: de plaats wordt eenvoudig herkenbaar gemaakt.

Buiten de fictie bestaat het restaurant. Het decor is Tiffany's Kitchen, een echte zaak van Lithia Springs, ten westen van Atlanta, in Georgia, op 7413 Lee Road. Het team heeft er gedraaid in de herfst van 2015, tijdens de fabricage van het eerste seizoen.

Het huis serveert een keuken van het Zuiden en werkt nog altijd als om het even welk buurtrestaurant. Bezoekers kunnen gaan zitten aan de tafel waar de scène is gedraaid, wat er een van de zeldzame decors van het verhaal van maakt die men kan bezoeken zonder hek of verbodsbord.

Veelgestelde vragen

Lees ook