Kolonel Sullivan: de militair die Eleven wilde doden, uitgelegd

Sullivan (Stranger Things): wie is luitenant-kolonel Jack Sullivan

Jack Sullivan is luitenant-kolonel van het Amerikaanse leger. Hij komt het verhaal binnen in het derde hoofdstuk van het vierde seizoen, in de lente van 1986, in het kantoor van dokter Sam Owens, een dossier met foto's onder de arm. Hij is noch arts, noch politieagent, noch wetenschapper: hij voert gewapende mannen aan, en iemand heeft hem een probleem toevertrouwd dat niemand weet te benoemen.

Sherman Augustus leent hem zijn gezicht: kalme stem, zuinige gebaren, geen enkele overdrijving. Sullivan schreeuwt niet en gelooft zichzelf niet slecht. Hij legt een redenering uit, beleefd, en dan laat hij schieten.

Zijn rol houdt in weinig scènes, verdeeld over twee seizoenen, en toch verplaatst hij de hele baan. Hij is het die Eleven dwingt naar het oosten te vluchten, hij die Martin Brenner het leven kost, hij die het leger installeert als menselijke tegenstander in de plaats van de Sovjets. In ruil kent het verhaal hem geen verleden toe: noch een eenheid van oorsprong, noch een familie, noch een geïdentificeerde meerdere.

Zijn these: het kwaad komt niet uit de andere dimensie

De kantoorscène is de sleutel van het personage. Sullivan spreidt voor Owens de foto's van Chrissy Cunningham uit, het eerste slachtoffer van maart 1986: de ledematen gebroken, de ogen ingedrukt, en niets anders. Geen inbraak, geen kneuzing, geen spoor van strijd. Zijn redenering vertrekt vanuit die leegte. Als niemand het slachtoffer heeft aangeraakt, dan had de aanvaller haar niet hoeven aan te raken.

Daaruit volgt zijn conclusie. Eén enkele persoon, in de dossiers van het leger, doodt op afstand via de gedachte. Sullivan herinnert eraan dat het programma van Brenner zijn subjecten trainde voor dit type executie, en dat een bloedbad al heeft plaatsgevonden in de gangen van het laboratorium van Hawkins, zeven jaar eerder. Voor hem is de lijn recht: het meisje heeft eerder gedood, ze begint opnieuw, en iemand in de administratie dekt haar.

Owens zegt nee. Hij beweert eerst dat Eleven dood is, en weigert dan haar positie te leveren. Sullivan laat hem de keuze tussen medewerking en de harde manier, en vertrekt zonder iets te verkrijgen. De rest van het seizoen is alleen de toepassing van die dreiging.

Zijn these is vals, en dat is wat haar interessant maakt. De moordenaar van 1986 is Henry Creel, geworden Vecna, een kind van hetzelfde laboratorium geslingerd naar de andere kant zeven jaar eerder. Sullivan heeft dus gelijk op één punt: alles vertrekt wel van Eleven. Hij vergist zich over degene die telt: zij heeft daar niets van gewild. Zijn fout is geen domheid, het is een weigering. Een andere dimensie toegeven kost een officier meer dan een tiener beschuldigen.

De aanval op Lenora en de jacht door het land

Sinds de herfst van 1985 woont Eleven in Californië met Joyce, Will en Jonathan, in Lenora Hills. Owens heeft twee agenten voor het huis gepost, Wallace en Harmon. In de lente, na het incident op de ijsbaan, wordt Eleven gearresteerd en dan opgehaald door Owens, die haar meeneemt naar de woestijn. De jongens blijven in Lenora.

In het vijfde hoofdstuk nemen soldaten het huis bij storm in, 's nachts, midden in een villawijk. Wallace wordt gedood. Jonathan, Mike en Will vluchten in de bestelwagen van Argyle; Harmon, gewond, zakt in elkaar achterin en sterft op de weg nadat hij één enkel woord heeft gefluisterd, de naam van het project.

Sullivan doorzoekt het huis zelf. In de kamer vindt hij het briefje dat Eleven voor Mike had achtergelaten: het bewijs dat ze levend is, dat ze uit vrije wil is vertrokken, en dat een codenaam rond haar circuleert. De jacht houdt op een kantoorhypothese te zijn.

Het loont de moeite te meten wat het verhaal daar toont. Een eenheid van het leger opent het vuur op een Californisch huis, aan het andere eind van het land, ver van Hawkins en van zijn doden, om een tiener te bereiken. Geen mandaat, geen gewaarschuwde politie, geen sommatie. De twee enige volwassenen ter plaatse zijn agenten van de staat, en de twee laten er het leven.

De aanval op het Nina-project, in de woestijn van Nevada

Het Nina-project bezet een oude raketsilo van Nevada, buiten gebruik gesteld en dan in het geheim weer in dienst genomen. Owens heeft er een cabine voor zintuiglijke isolatie geïnstalleerd, ontworpen met Brenner, bestemd om Eleven terug te dompelen in haar herinneringen tot haar krachten terugkeren. De site heeft noch adres noch uithangbord.

In het achtste hoofdstuk, getiteld Papa, nemen de mannen van Sullivan de basis in en schieten het personeel neer. Enkele minuten eerder had Brenner Eleven gedrogeerd om haar te beletten te vertrekken en Owens aan een leiding laten ketenen. Wanneer de aanval begint, is niemand, in de bunker, in staat terug te slaan.

Brenner haalt Eleven uit het gebouw en dekt haar met zijn lichaam. Een helikopter opent het vuur. Geraakt zakt hij in elkaar op het zand en vraagt haar te zeggen dat ze het begrijpt; ze vertrekt zonder het te zeggen. Haar krachten, net op tijd teruggekeerd, vernietigen het toestel in vlucht, op het moment waarop Mike, Will, Jonathan en Argyle aankomen.

De operatie is een mislukking, en Sullivan vertrekt vrij. Hij wordt noch gearresteerd, noch uit zijn functies ontheven, noch zelfs tegengesproken. Owens blijft geketend in de bunker, en het verhaal toont niet wat hij wordt. De telling, die, is duidelijk: het personeel van de site, twee agenten in Californië, de bemanning van een helikopter, de stichter van het programma. Geen van deze doden is het werk van het wezen waarvan hij de hypothese weigerde.

Wat hij vertegenwoordigt: het leger boven de politie en het laboratorium

Drie instellingen delen het verhaal sinds het begin. De politie, met Jim Hopper, die slecht beschermt maar beschermt. Het laboratorium, met Brenner en dan Owens, dat bestudeert, liegt en dekt. En het leger, lang op de achtergrond gebleven. Sullivan is het moment waarop de derde voor de twee andere gaat.

Zijn methode houdt in één principe: aan niemand toestemming vragen. Hij waarschuwt geen enkele lokale politie, noch in Indiana noch in Californië. Hij richt zich niet tot het laboratorium, gesloten sinds 1984. Hij behandelt een hoge ambtenaar van de gezondheid als een medeplichtige. Hij onderzoekt niet, hij concludeert, en dan zet hij in.

Het verhaal houdt daar een van zijn meest constante ideeën: de volwassenen in uniform begrijpen nooit wat ze bewaken. Brenner dresseert om te bezitten. Owens verbergt om te beschermen. Sullivan schiet om te onderdrukken. Drie manieren om hetzelfde kind te missen, en drie mislukkingen.

Deze kanteling bereidt het vervolg voor. Nadat het de vijand aan de andere kant van het ijzeren gordijn heeft getoond, toont het verhaal wat het eigen kamp doet met een tiener die het bang maakt. Het laatste seizoen heeft geen enkele Rus meer: de menselijke tegenstander draagt dezelfde vlag als de helden.

Wat hij wordt: de quarantaine, de vlammen, de stilte

Negentien maanden gaan voorbij. In november 1987 is Hawkins afgesloten, de bevolking gelooft in een natuurverschijnsel, en het leger houdt de wegen. Sullivan is nog altijd in functie, en is niet gesanctioneerd: hij dient in de eenheid van dokter Kay, bijgenaamd de « wolvenroedel », naast luitenant Akers en sergeant Ramirez. De opdracht is niet veranderd: Eleven terugvinden, tot elke prijs.

In de derde aflevering, wanneer Akers aan de andere kant wordt gevangen, is hij het die de zoektocht lanceert. In de vierde verrast hij de evacuatie van kinderen georganiseerd door de groep en laat hij Joyce, Will, Mike en Derek Turnbow arresteren op de militaire basis.

Daar keert alles zich tegen hem. Henry Creel duikt op in zijn gedaante van Vecna en richt een bloedbad aan onder de bewakers. De wezens die hem begeleiden zijn niet hij: het zijn Demogorgons, beesten van de korf, en Vecna is evenmin de Mind Flayer van de vorige seizoenen. Drie onderscheiden entiteiten, die het verhaal nooit heeft verward. Een explosie slingert Sullivan tegen de grond; hij brandt.

Men ziet hem terug in de zevende aflevering. Het gezicht verbonden, de huid in flarden, beschrijft hij aan dokter Kay wat hij heeft gezien: de tovenaar, het wezen dat de anderen aanvoert. De officier die weigerde een andere dimensie te overwegen eindigt ermee ervan te getuigen. Kay luistert naar hem, en herhaalt dan aan Akers dat de prioriteit ongewijzigd blijft: Eleven, tot elke prijs.

Het is zijn laatste scène. Het verhaal toont noch zijn dood, noch zijn genezing, noch zijn vertrek. In de lente die op de slag volgt, heeft het leger Hawkins verlaten, en zijn naam komt niet terug. Zoals dokter Kay gaat hij weg zonder verlossing of straf: een institutioneel obstakel, geen monster om te verslaan.

1. Seizoen 4 · Aflevering 3 Het bezoek aan dokter Owens

   Sullivan legt de foto's van Chrissy Cunningham op het bureau en legt zijn theorie uit. Owens weigert de positie van Eleven te leveren.

2. Seizoen 4 · Aflevering 5 De aanval op het huis van Lenora

   Soldaten vallen het huis van de Byers aan. Agent Wallace wordt gedood; agent Harmon sterft in de bestelwagen van Argyle nadat hij de naam van het project heeft gefluisterd.

3. Seizoen 4 · Aflevering 5 Het briefje achtergelaten voor Mike

   Hij doorzoekt zelf de kamer en vindt het briefje van Eleven: het bewijs dat ze levend is en dat men haar in veiligheid heeft gebracht.

4. Seizoen 4 · Aflevering 8 De aanval op de silo van Nevada

   Zijn mannen nemen het Nina-project in en schieten het personeel neer. Owens is geketend, Eleven gedrogeerd: niemand kan terugslaan.

5. Seizoen 4 · Aflevering 8 De dood van Brenner

   Brenner haalt Eleven uit het gebouw en ontvangt de schoten van een helikopter. Ze vernietigt het toestel en vertrekt. Sullivan vertrekt vrij, zonder sanctie.

6. Seizoen 5 · Aflevering 3 Onder de bevelen van dokter Kay

   Hij dient in de eenheid belast met het vangen van Eleven. Wanneer luitenant Akers aan de andere kant verdwijnt, lanceert hij de zoektocht.

7. Seizoen 5 · Aflevering 4 De razzia, dan de vlammen

   Hij verrast de evacuatie van de kinderen en laat Joyce, Will, Mike en Derek arresteren. Henry valt de basis aan; Sullivan is zwaar verbrand.

8. Seizoen 5 · Aflevering 7 De laatste getuigenis

   Het gezicht verbonden, beschrijft hij de tovenaar aan dokter Kay, die haar prioriteit handhaaft. Het is de laatste keer dat men hem ziet.

Niet te verwarren: Brenner, Owens, dokter Kay

Martin Brenner is niet Sullivan. Brenner heeft het programma gesticht, de genummerde kinderen grootgebracht en zich Papa laten noemen; hij sterft in de woestijn, neergeschoten vanuit een helikopter geplaatst onder de bevelen van Sullivan. De twee mannen willen hetzelfde meisje, maar de ene wil haar levend.

Dokter Sam Owens evenmin. Owens heeft het laboratorium geleid, hij heeft Eleven een geboorteakte en een dak gegeven, en hij is het eerste doelwit van de druk van Sullivan. Hij is de man van de staat aan wie Eleven haar vertrouwen schenkt, en hij betaalt het.

De dokter Kay, ten slotte, bekleedt een andere functie. In 1987 leidt zij de militaire operatie; Sullivan voert uit. Zij leidt experimenten, hij leidt aanvallen. Hen verwarren komt neer op het brein en de arm verwarren.

Blijft een nuttige precisering. Sullivan heeft geen enkele kracht, geen enkele band met de andere dimensie, geen enkel deel monster. Het is een man met een rang, een overtuiging en bevelen. Dat is wat hem verontrustend maakt: een antagonist die men in een administratiegang zou kunnen kruisen.

Veelgestelde vragen

Lees ook