Stranger Things seizoen 4 aflevering 3: « The Monster and the Superhero », samenvatting en analyse

De gegevens van de aflevering

Het derde hoofdstuk van maart 1986 heet « Chapitre Trois : Le Monstre et la Super-héroïne » in de Franse versie, « Chapter Three: The Monster and the Superhero » in de originele versie. Het ging online op 27 mei 2022 met de zes andere hoofdstukken van het eerste deel; de twee laatste volgden op 1 juli. Het duurt 1 uur en 3 minuten.

Het is het kortste van de negen hoofdstukken van het seizoen, waarvan de duur loopt van ongeveer 63 tot 139 minuten. Het strakke formaat is voelbaar: geen actiescène, geen wezen op het scherm, en toch verandert elk personage van plaats. Het is een hoofdstuk van kanteling, niet van veldslag.

De regie is getekend door Shawn Levy, uitvoerend producent van de serie, die hier de hoofdstukken 3 en 4 leidt. Het scenario is van Caitlin Schneiderhan, voor wie dit de eerste tekst voor de serie is. Het hoofdstuk zit tussen « Vecna's Curse » en « Dear Billy ».

Een detail amuseert de vaste kijkers: Shawn Levy had al de derde aflevering van het eerste seizoen geregisseerd, « Holly, Jolly », ook gebouwd op een rouw.

Stranger Things seizoen 4 aflevering 3: de samenvatting van de intrige, op volgorde

De aflevering opent aan de rand van het Meer van de Verliefden, in het boothuis waar Eddie Munson zich verstopt sinds de dood van Chrissy Cunningham. Dustin, Steve, Robin en Max brengen hem iets om het vol te houden en vertellen hem dat de politie hem zoekt. Sirenes onderbreken hen: men heeft net het lichaam van Fred Benson op de weg gevonden, de ledematen gebroken zoals die van Chrissy.

Nancy is al ter plaatse: ze heeft de avond met Fred doorgebracht, ze is de laatste die hem levend heeft gezien, en de politieagenten ondervragen haar. De groep verdeelt de taak. Nancy en Robin gaan de archieven uitpluizen; Max, Dustin en Steve forceren het kantoor van de schooldecaan, mevrouw Kelley, bij wie Chrissy langs was gegaan voordat ze stierf.

Intussen verzamelt Jason Carver zijn basketbalteam. Overtuigd dat Eddie Chrissy heeft gedood en dat de Hellfire Club een sekte is, maakt hij van zijn rouw een drijfjacht. Lucas Sinclair, die in dat team speelt, begrijpt wat er komt, waarschuwt Dustin per walkietalkie, en laat dan de groep los.

In Californië, de dag ervoor, op de ijsbaan Rink-O-Mania, heeft Eleven Angela in het gezicht geslagen met een rolschaats. De politie meldt zich bij de Byers; Will en Jonathan proberen tijd te winnen, Eleven daalt de trap af en geeft zich over. Ze wordt geregistreerd, gefotografeerd, en dan in een busje geladen.

Het busje komt nooit aan. Onopvallende voertuigen onderscheppen het, en dokter Owens is het die op Eleven wacht, in een restaurant langs de weg. Hij zegt haar dat tieners sterven, dat haar vrienden in gevaar zijn, en dat een programma haar haar krachten kan teruggeven. Hij belooft haar niet dat ze zal slagen. Ze aanvaardt. Eerder, in Nevada, heeft hij het bezoek gekregen van luitenant-kolonel Sullivan, die de foto's van Chrissy's lichaam op tafel legt en zijn these uitspreekt: een tiener getraind door Brenner doodt op afstand, en Owens verbergt haar.

Op Kamtsjatka bereidt Hopper zijn uitgang voor. Dmitri, de bewaker die zijn ontsnapping heeft verkocht, heeft tijd en geld nodig; Hopper moet eerst van zijn boeien af. Hij betaalt een medegevangene zodat een mokerslag zijn enkel breekt, en haalt dan zijn voet door de ring. Op hetzelfde moment kondigt Joyce haar zonen een professionele verplaatsing aan: ze vliegt naar Alaska met Murray en de veertigduizend dollar van het losgeld.

Het hoofdstuk eindigt op school. In de dossiers van mevrouw Kelley leest Max de symptomen van Chrissy en van Fred: hoofdpijn, neusbloedingen, nachtmerries, visioenen. Het zijn de hare sinds verscheidene dagen. De gang verduistert, een staande klok vult de opening van een deur, en een stem spreekt haar voornaam uit.

1. Opening Het boothuis

   Eddie wordt wakker in zijn schuilplaats. Zijn vier bezoekers brengen hem voedsel, en het slechte nieuws: de politie zoekt hem.

2. Hawkins Het lichaam van Fred op de weg

   Tweede dood in twee dagen. Nancy, de laatste die hem levend heeft gezien, wordt ter plaatse ondervraagd.

3. Nevada Het bezoek van de luitenant-kolonel

   Sullivan spreidt voor Owens de foto's van Chrissy uit en beschuldigt hem ervan de verantwoordelijke te verbergen.

4. Lenora De arrestatie van Eleven

   De politie meldt zich bij de Byers. Will en Jonathan proberen haar te dekken; Eleven daalt af en geeft zich over.

5. Kamtsjatka De enkel van Hopper

   Een mokerslag, betaald aan een medegevangene, breekt het gewricht. Hopper haalt zijn voet uit de ring.

6. Hawkins De drijfjacht van Jason

   De basketbalaanvoerder lanceert de jacht op Eddie. Lucas geeft het alarm door via de radio, en verlaat dan de groep.

7. Hawkins Een nieuwsfeit uit 1959

   In de archieven stuiten Nancy en Robin op Victor Creel, opgesloten voor de moord op zijn vrouw en zijn dochter, en op zijn demon.

8. Lenora Het restaurant van Owens

   Het busje wordt onderschept. Owens stelt Eleven een programma voor dat haar haar krachten moet teruggeven. Ze vertrekt met hem.

9. Slot De klok in de omlijsting

   Max herkent haar symptomen in de dossiers van de decaan. De gang verduistert, een stem roept haar.

De drie draden van het hoofdstuk, apart genomen

Seizoen 4 is het eerste dat de groep over drie gebieden uiteenslaat. Dit hoofdstuk laat ze met dezelfde snelheid vooruitgaan, zonder ze ooit te laten kruisen.

Hawkins. De draad van de stad is een onderzoeksdraad. Hij levert een methode, een naam en een doelwit. De methode is het kruisen van de slachtoffers: als twee doden dezelfde decaan hebben gezien en dezelfde symptomen hebben getoond, volgt de moordenaar een protocol. De naam is Victor Creel, uit de archieven van een krant — een vrouw en een dochter gedood in 1959, de botten gebroken, de ogen ingedrukt, een opgesloten vader die over een demon sprak. De beschrijving lijkt te veel op Eddies verhaal om toeval te zijn.

Lenora Hills. De Californische draad is een draad van identiteit. Eleven heeft geen krachten meer sinds de slag om Starcourt, ze heeft net een klasgenote verwond, en men behandelt haar als wat ze denkt te zijn geworden. Mike, gekomen voor de voorjaarsvakantie, brengt haar wafels en zegt haar dat ze een superheldin is. Ze verwijt hem de formule van zijn brieven, getekend zonder een woord van genegenheid, en antwoordt dan « niet meer ».

Kamtsjatka. De Russische draad is een draad van het lichaam. De twee andere gaan vooruit door het woord, een verhoor aan de ene kant, een restaurantgesprek aan de andere; deze gaat vooruit door de pijn. Hopper onderhandelt niet meer: hij betaalt zodat men hem een bot breekt. Op hetzelfde moment vertrekken Joyce en Murray met het losgeld, en de ontsnapping houdt op een hypothese te zijn om een kalender te worden.

De drie draden stellen dezelfde vraag: wat moet men aanvaarden te verliezen om weer nuttig te worden? Eleven vertrekt weer met de staat die ze ontvluchtte. Hopper laat een enkel achter. Lucas verliest de plaats die hij net had gewonnen in zijn team.

Het sleutelmoment: « niet meer », dan het restaurant

Twee scènes dragen de titel van het hoofdstuk, en ze antwoorden elkaar. In de eerste noemt Mike Eleven een superheldin, een doos wafels in de hand. In de tweede wordt dezelfde tiener van voren en in profiel gefotografeerd, geregistreerd, en dan in een busje geduwd.

Het woord « monster » wordt niet toevallig gebruikt: de stad heeft het hare al aangewezen, Eddie Munson, de jongen in het metal-T-shirt die een club van Dungeons and Dragons leidde. Het hoofdstuk houdt de twee beelden naast elkaar, een onschuldige voor een monster gehouden en een heldin die zich geen heldin meer gelooft.

Wat de restaurantscène verandert houdt in één zin. Tot dan was Eleven een tiener gestraft voor een schaatsklap; vanaf dan is ze het enige mogelijke antwoord op wat doodt in haar vroegere stad, en ze weet het. Owens verkoopt haar niets: hij zegt haar dat hij niet weet of ze het zal halen.

De andere kanteling zit in het laatste shot. Zolang de vloek onbekenden trof, een cheerleader en dan een journalist van de school, bleef ze een raadsel gezien van buiten. Door Max aan te wijzen laat het verhaal haar de groep binnen, en alles wat het seizoen daarna zal vertellen vloeit daaruit voort.

Wat het hoofdstuk klaarzet voor het vervolg

Bijna niets komt hier tot een einde, en bijna alles wordt er gelegd. Vier elementen verlaten het hoofdstuk in werkende staat.

Het raster van de slachtoffers. De dossiers van de decaan geven de groep haar eerste diagnose-instrument: hoofdpijn, neusbloedingen, nachtmerries, en een verborgen fout. Dit raster zal doen begrijpen dat Vecna zijn prooien kiest via de wonde, en niet bij toeval.

Victor Creel. De naam uit de archieven leidt Nancy en Robin naar het gesticht van Pennhurst, in het volgende hoofdstuk, « Dear Billy ». Een oude blinde man zal er de enige bekende parade geven: een geliefd lied, sterk genoeg om een deur te openen in de trance. Voor Max zal dat « Running Up That Hill » zijn, van Kate Bush.

De enkel, en het programma van Owens. Het gebroken bot heeft geen onmiddellijk effect: het zal pas dienen op het moment van rennen. Het restaurant, dat, stuurt Eleven naar een oude silo in Nevada en een installatie die haar moet terugdompelen in haar kinderherinneringen. Hoofdstuk 5, « The Nina Project », zal haar zijn naam en zijn gezicht geven.

Sullivan en de militie van Jason. De militair vertrekt met lege handen, maar hij heeft een hypothese en een dossier; zijn eenheid zal de aanval geven in hoofdstuk 8, « Papa ». De jacht die Jason heeft gelanceerd zal niet meer stoppen, en zal uiteindelijk de hele stad keren tegen een handvol tieners.

De details en de verwijzingen die opvallen

Geen wezen op het scherm. Niets komt uit De Upside Down gedurende drieënzestig minuten: de angst wordt gedragen door een militair, een basketbalaanvoerder en politieagenten. Dat geeft het laatste shot zijn kracht.

De klok in de opening. Dit laatste shot toont de staande klok niet vol in beeld: het meubel vult een opening, precies de plaats van een doorgang. Het is geen decor, het is een deur, en het motief zal bij elke aanval terugkomen.

Het lied van de bestelwagen. « Object of My Desire », van Starpoint, begeleidt Argyle en zijn pizzaleveringen. Zoals bijna de hele playlist van het seizoen, is het stuk ouder dan maart 1986: de serie verbiedt zich, in de fictie, een lied te gebruiken dat haar personages niet hadden kunnen horen.

Het nieuwsfeit van 1959. Het artikel dat Nancy en Robin opgraven bevat al de oorsprong van het seizoen: een groot huis, een vernietigde familie, een beschuldigde vader, en een woord, « demon », dat niemand ernstig heeft genomen. Dit huis zal terugkomen tot de laatste akte.

De titel, en wat hij verbergt. « The Monster and the Superhero » wijst, aan de oppervlakte, Eddie en Eleven aan. Het seizoen zal de kaarten herschudden: het monster zal noch de door de stad opgejaagde metalhead zijn noch het meisje met de schaats, en de superheldin zal een lange omweg moeten maken voordat ze het woord weer verdient.

Veelgestelde vragen

Lees ook