De muzikanten van Stranger Things: Kyle Dixon en Michael Stein, de partituur
Muziek · Partituur · Austin
Een duo uit Austin, een band van vier, een synthesizerpartituur sinds het eerste seizoen. In dit artikel: Survive en zijn vier leden, de film die naar het project leidde, het stuk waarmee het verkocht werd, het geluid en zijn modellen, het verschil tussen partituur en lied, de albums, de gewonnen Emmy en de Grammy’s die nominaties bleven.
De muzikanten van Stranger Things zijn, voor de partituur, twee: Kyle Dixon en Michael Stein. Niet de hele band, niet de zangers van de hits van toen. Hier staat wie ze zijn, hoe het werk kwam, wat de partituur van de liedjes scheidt, en welke prijzen ze echt kregen.
In het kort
- Het duo: Kyle Dixon en Michael Stein
- De band: Survive, Austin, 2009, vier leden
- De gewonnen prijs: Emmy 2017 voor het themalied van het generiek
- De Grammy’s: twee nominaties, geen overwinning
Inhoud
Kerngegevens
| Kenmerk | Feit |
|---|---|
| Duo | Kyle Dixon, Michael Stein |
| Stad | Austin, Texas |
| Groep | Survive, opgericht in 2009 |
| Andere leden | Adam Jones, Mark Donica |
| Andere naam van het duo | Short Hour |
| Emmy | 2017, themalied van het generiek, gewonnen |
| Grammy | twee nominaties voor de delen van 2016 |
De tabel scheidt wat gewonnen is van wat alleen genoemd is. De rest van de tekst maakt van een nominatie geen trofee.
Een poster van de stad, in het rood van het generiek.
In de winkelHeren-longsleeve Welcome to Hawkins Indiana embleem60,90 €Bekijk product
Twee muzikanten, niet vier
Kyle Dixon en Michael Stein zijn Amerikaanse componisten en elektronische muzikanten. Ze werken samen in Austin, Texas. In 2009 richten ze de band Survive op met Adam Jones en Mark Donica. De bandnaam wordt vaak letter voor letter geschreven, met een spatie ertussen. Hier blijft de leesbare vorm, Survive.
Survive speelt muziek van analoge synthesizers en drummachines, dicht bij de partituren van horror- en sciencefictionfilms. De band brengt singles, maxi’s en albums uit. Dixon en Stein componeren parallel voor beeld onder de naam Short Hour.
Als de serie hen inhuurt, is het niet het kwartet dat tekent. Het duo legde daarna uit dat de productie de vier niet kon nemen, en dat het werk vroeg om voltijds beschikbaar te zijn. Adam Jones en Mark Donica blijven leden van Survive. Zij zijn niet de componisten van de serie.
Dit onderscheid lost de meeste verwarringen op. „De muzikant” in het enkelvoud zoeken mist het duo. „De band van de serie” zoeken mist de scheiding tussen Survive en de partituur. Allebei bestaan. Ze doen niet hetzelfde werk.
Hoe het werk kwam
De weg loopt via een film, niet via een aankondiging. In 2014 gebruikt The Guest muziek van Survive, gespeeld en geproduceerd door de band. De makers van de serie, Matt en Ross Duffer, zien de film.
Om het project te verkopen monteren ze een fictieve trailer, gemaakt van beelden van films die hen inspireerden. De muziek van de eindmontage ontbrak. Ze stuiten op Survive, en leggen het stuk Dirge op die band. Het stuk houdt. Als de serie wordt aangenomen, contacteren ze Dixon en Stein.
Dirge is dus geen thema dat voor Hawkins is geschreven. Het is een ouder stuk van de band, dat als bewijs diende: dat geluid kon het project dragen. Het thema van het generiek wordt daarna voor de serie geschreven, en dat is het bekroonde.
De Duffers zeiden, in een uitwisseling die de vakpers citeert, dat de muziek hun tegelijk nostalgisch en actueel leek, terwijl Dixon en Stein nog niet voor beeld hadden gecomponeerd. We blijven bij dat verslag: een ontdekking via de film en via Dirge, en dan een engagement van het duo.
Waar het geluid vandaan komt
De partituur gebruikt de synthesizers sterk, in de lijn van componisten en bands uit de jaren 1970 en 1980. De namen die de notities over deze muziek noemen zijn Jean-Michel Jarre, Tangerine Dream, Vangelis, Goblin, John Carpenter, Giorgio Moroder en Fabio Frizzi. Het is geen hitlijst: het zijn modellen van klankkleur, laag, dreiging.
Het duo beschreef later een kern van analoog synthesizermateriaal, bandecho en veergalm. De volledige lijst toetsen hier verzinnen is nutteloos: ze wisselt van interview tot interview, en een model dat één keer genoemd wordt wil niet zeggen dat het de hele serie draagt.
Wat stabiel blijft, is de functie. De partituur maakt bang, verbindt de plekken, volgt een personage zonder dat een bekend lied de overhand neemt. Ze is vaak discreter dan de hits. Dat is gewild: een groot deel van het werk lijkt niet op het generiek dat iedereen fluit.
Naarmate de seizoenen groeien, sprak het duo van een bredere partituur, met meer ritmische synthesizers voor de actie. We maken van die zin niet „ze veranderden van stijl op die minuut”. We houden de beweging: het geluid wordt breder met het format, het blijft niet de jingle van 2016.
Een cassette, het object dat een lied van toen draagt.
In de winkelMini-bouwfiguren de vriendengroep uit Hawkins (set van 4)39,90 €Bekijk product
De partituur is niet het lied
Elk seizoen legt twee muzieken over elkaar. De ene is origineel: Dixon en Stein. De andere is een keuze uit de tijd: The Clash, Kate Bush, Metallica, Madonna, Peter Gabriel, en andere naargelang de hoofdstukken. De tweede heeft eigen artikelen, seizoen per seizoen. Ze is niet door het duo getekend.
De twee verwarren geeft valse toeschrijvingen. Running Up That Hill is geen stuk van Survive. Should I Stay or Should I Go ook niet. Master of Puppets ook niet. Die liedjes spelen een rol in het verhaal. De partituur is het weefsel tussen de scènes, plus het thema aan het begin.
Het generiek dat je onder de rode letters hoort is van het duo. Het is een kort stuk, geschreven om te openen. De Emmy die volgt betreft dat stuk, niet alle liedjes van toen, en niet elke cue van elke aflevering.
Als je zoekt wie „de muziek heeft gemaakt”, past het eerlijke antwoord in twee regels. De partituur en het thema: Dixon en Stein. De hits: de oorspronkelijke artiesten, gekozen voor een scène. De twee kolommen tellen niet op tot één naam.
De albums, zonder de titels op te blazen
De delen van de partituur kwamen in de loop van de seizoenen. In 2016 begeleiden twee delen de eerste. In 2017 het album van het tweede seizoen. In 2019 dat van het derde. In 2022 dat van het vierde. In 2025 dat van het vijfde. De huizen die voor die platen genoemd worden zijn Lakeshore en Invada.
Daarnaast verzamelen compilaties de liedjes van toen, niet de partituur. Halloween Sounds from the Upside Down, in 2018, is daarentegen van het duo. De titel zegt wat het is: stukken die met de andere kant verbonden zijn, geen best of van de hits.
In 2026 is een album met orkestrale cues toegeschreven aan Dan Romer en Rob Simonsen. Het is niet van Dixon en Stein. Dat zeggen voorkomt dat je het duo alles toeschrijft wat na het laatste seizoen de naam van de serie draagt.
Hier geven we geen verzonnen timing, en geen aantal sporen uit het geheugen opgezegd. De jaren en de handtekeningen volstaan om de objecten te ordenen. Het detail van de liedjes scène per scène staat elders, in de artikelen van elk seizoen.
Een nominatie is geen overwinningDe Emmy voor het thema, in 2017, is gewonnen. De twee Grammy’s mikten op de partituurdelen van 2016, in de categorie beste muziek bij beeld. Ze bleven nominaties. Een artikel dat „bekroond met een Grammy” schrijft, vergist zich.
Wat ze wonnen, en wat niet
In 2017 winnen Kyle Dixon en Michael Stein de Emmy voor de beste generiekmuziek. Het is het openingsthema. Het is de duidelijkste prijs, en de enige grote trofee die je hun zonder voorbehoud moet toeschrijven.
Hetzelfde jaar worden de twee eerste delen van de partituur genomineerd voor de Grammy, categorie beste soundtrack voor een visueel medium. Genomineerd is niet ontvangen. Geen van de twee delen won de categorie.
Er zijn nog nominaties van 2017 rond het duo: een prijs van televisiecomponisten, een prijs voor televisiecomponist van het jaar in een lijst van filmmuziek. Ze blijven nominaties. Ze als overwinningen stapelen zou een palmares opblazen.
Survive blijft aan zijn kant bestaan als band. De serie maakte Dixon en Stein veel zichtbaarder dan het kwartet in 2009 was. Ze heeft de twee andere leden niet ontbonden, en ze heeft van Dirge niet het generiek gemaakt. Drie verschillende objecten: de band, het stuk dat de deur opende, het thema dat de Emmy kreeg.
Een sweatshirt met de letters van de stad, voor wie het thema onthoudt.
In de winkelSiliconen Samsung Galaxy S-hoesje krant Hawkins Post19,90 €Bekijk product
In het kortDixon en Stein tekenen de partituur; Survive telt twee andere leden. Dirge diende om het project voor te stellen; het themalied van het generiek werd daarna geschreven. Emmy 2017 gewonnen voor het generiek; twee Grammy’s alleen als nominatie. De hits uit die tijd zijn een andere kolom, getekend door andere artiesten.
Veelgestelde vragen
Wie componeert de partituur?
Kyle Dixon en Michael Stein. Niet de vier leden van Survive, en niet de uitvoerders van de liedjes van toen.
Welke band hebben ze?
Survive, opgericht in 2009 in Austin met Adam Jones en Mark Donica. Het duo componeert ook onder de naam Short Hour.
Welk stuk diende om de serie te verkopen?
Dirge, een stuk van Survive, op de voorstellingstrailer gelegd nadat de makers de band via de film The Guest hadden gehoord.
Hebben ze een Grammy gewonnen?
Nee. Twee nominaties in 2017 voor de delen van 2016. De gewonnen Emmy is die van het generiekthema, hetzelfde jaar.
Wie maakte de liedjes zoals Kate Bush of Metallica?
De oorspronkelijke artiesten. Het duo tekent de originele partituur en het thema, niet die hits.
Is het orkestrale album van 2026 van hen?
Nee. Hij is toegeschreven aan Dan Romer en Rob Simonsen. Het partituurdeel van het laatste seizoen, in 2025, is wel van het duo.
