De knuppel van Steve: de spijkers van Jonathan, en wie hem echt vasthoudt
Universum · Een wapen uit de garage · De spijkers
Drie handen, één voorwerp. In dit artikel: waar de knuppel vandaan komt, wie de spijkers erin slaat, wie hem de avond van de val opheft, wat hij het jaar daarna op de sloop doet, en waarom hij geen relikwie is.
De knuppel is niet voor Steve gesmeed. Hij komt uit een garage, Nancy neemt hem mee, Jonathan slaat de spijkers erin, en Steve leert hem te gebruiken als het ding het huis binnenkomt.
In het kort
- De herkomst: een knuppel uit de garage van de Wheelers
- De spijkers: erin geslagen door Jonathan, vóór de val
- De eerste avond: Steve gebruikt hem in het huis van de Byers, in 1983
- Het jaar daarna: de sloop, tegenover de roedel, in 1984
Inhoud
Kerngegevens
| Moment | Wie het voorwerp vasthoudt |
|---|---|
| De garage | een knuppel van de Wheelers, meegenomen door Nancy |
| De spijkers | Jonathan, terwijl ze de val voorbereiden |
| De nacht van de val | Steve, in het huis van de Byers |
| De sloop | Steve opnieuw, tegenover de roedel |
| Bij de Byers, later | Max gebruikt hem om Billy tegen te houden |
De tabel haalt de knuppel uit de handen van één held. Drie mensen raken hem aan voordat hij «de zijne» wordt. De bijnaam kwam na het gebruik.
Het t-shirt met de gekruiste knuppels: het hout, vóór de bijnaam.
In de winkelZwart kinder-T-shirt gekruiste knuppels24,90 €Bekijk product
Een knuppel uit de garage
In het begin is het geen wapen. Het is een honkbalknuppel, in de garage van de Wheelers. Nancy neemt hem omdat er iets moet zijn, en omdat het huis er een heeft. Niemand gaat naar een wapenwinkel. Niemand bestelt een speciaal voorwerp. Het verhaal begint met wat al bij gewone mensen aan de muur hangt.
Dat detail telt voor de datum. We zijn in november 1983, in de dagen waarin de groep de verdwenen vriend zoekt en waarin Nancy en Jonathan besluiten niet langer op de volwassenen te wachten. Een knuppel uit de garage zegt het uur: geen militair plan, geknutsel van scholieren die het te laat hebben begrepen.
We verzinnen er geen merk bij, en geen aantal spijkers. Het feuilleton maakt geen inventaris. Het toont een gebaar. Het gebaar volstaat om te zeggen dat het voorwerp is aangepast, en dat het dat in de garage nog niet was.
Die herkomst bewaren verandert het lezen van alle scènes daarna. Elke keer dat het hout omhooggaat, kun je de garage nog horen: een huisvoorwerp, genomen omdat het er was. Niets is ontworpen voor een monster. Het monster is een leven binnengekomen dat al een knuppel had, spijkers in een la, en mensen bang genoeg om ze te gebruiken.
De spijkers, vóór de nacht
Jonathan slaat de spijkers erin terwijl ze de val voorbereiden in het huis van de Byers. Nancy heeft de knuppel meegebracht. Hij maakt hem gevaarlijk. Het is Steve niet, nog niet. Het beeld dat we bewaren, dat van de jongeman die slaat, verplettert die minuut. Het wist hem niet uit.
De val is eenvoudig, en dat is de bedoeling. Een huis, geïmproviseerde vallen, een geknutseld wapen. Ze wachten op het beest waar het binnen kan komen, niet in een laboratorium. De spijkers zijn geen wetenschap. Het zijn punten, zodat een klap meer pijn doet dan een klap met glad hout.
Zeggen dat Steve het wapen heeft gemaakt, is hem een werkplaats geven die hij niet heeft. Hij komt later, om zich te verontschuldigen, en hij valt in een nacht die al begonnen is. Het wapen is klaar. Hij is het niet. Dat is het hele verschil van deze scène.
De avond waarop hij leert hem te gebruiken
Steve komt het huis binnen voor iets anders dan jagen. Hij komt na de ruzie, nadat hij heeft gezien wat hij heeft gedaan. Het beest houdt geen rekening met zijn redenen. Als het er is, is de knuppel het voorwerp dat het dichtst bij een nuttige moed komt. Hij gebruikt hem. Hij gebruikt hem goed. Vanaf die nacht wordt het voorwerp de zijne, in het geheugen van de kijkers.
Nancy en Jonathan zijn in dezelfde kamer. De klap wist hen niet uit. Zonder de garage, zonder de spijkers, zonder de val, is er geen klap. Het verhaal weet dat. De posters houden vaak alleen de geheven arm.
We tellen de klappen niet. We maken van die nacht geen handleiding. De juiste zin is korter: een aangepaste knuppel, drie mensen, een beest, en een jongen die ophoudt alleen iemands vriendje te zijn.
Het huis om hem heen is niet het zijne. Hij vecht bij de Byers, met een wapen dat bij de Wheelers vandaan komt. De moed van deze scène is geleende moed: een geleende plek, geleend hout, geleende spijkers. Wat hij er zelf inlegt, is blijven. De bijnaam komt later, als men vergeet wie wat heeft geleend.
Het figuurtje van Steve en de knuppel. De arm die we onthouden, niet de garage.
In de winkelBouwfiguur met groot hoofd Steve Harrington en zijn knuppel19,90 €Bekijk product
De sloop, het jaar daarna
In 1984 draagt hij hem nog. Op de sloop, met de jongeren, komt hij uit de beschutting van de bus om het kleine beest te lokken dat de groep al een naam heeft gegeven. Het is geen schoon duel. De roedel komt. De knuppel dient om een paar seconden stand te houden, niet om het terrein leeg te maken. De les van de dag ervoor, over het haar en de manier van praten, dient nergens meer zodra de muilen opengaan.
Later, in hetzelfde seizoen, neemt Max de knuppel om Billy tegen te houden, in het huis van de Byers. Ze jaagt niet op een wezen. Ze houdt een stiefbroer tegen. Het voorwerp wisselt opnieuw van hand, en van vak. Het is niet voorbehouden aan monsters.
De knuppel heeft gediend tegen het beest van 1983 en tegen de roedel van 1984. Hij is niet het wapen van de angsten die daarna komen. Hem aan alle seizoenen plakken is er een talisman van maken. Dat is hij niet. Het is hout, spijkers, en een arm.
Waarom men zegt dat hij van hem is
De bijnaam komt na het gebaar. Men zegt dat de knuppel van Steve is omdat hij degene is die men heeft zien slaan, en omdat hij hem het jaar daarna weer opneemt alsof hij bij zijn manier van aanwezig zijn hoort. De bijnaam klopt voor het geheugen. Hij klopt niet voor de werkplaats.
Een poster houdt de geheven arm. Hij houdt de garage niet, noch de hamer, noch de minuut waarin hij binnenkomt om zich te verontschuldigen en blijft om te vechten. Het voorwerp wordt een teken. Het teken verplettert het verhaal, tenzij je het in de juiste volgorde opnieuw vertelt: eerst het gladde hout, dan de spijkers, dan de klap.
Daarom maken we er ook geen model van om te kopen. Het verhaal geeft noch het merk, noch het aantal punten, noch een winkel. Het geeft een reeks. Drie mensen. Een huis. Een nacht. Het jaar daarna, dezelfde knuppel, een ander gevaar, en een hand extra.
Wat het voorwerp niet is
Het is geen spelrelikwie, geen genoemde zwaard, geen voorwerp dat een kracht wint als je het opheft. De spijkers glanzen niet. De knuppel kiest zijn drager niet. Hij is zwaar, hij is er, hij breekt wat hij raakt als de arm vastberaden genoeg is.
Het is ook niet het bewijs dat Steve altijd de beschermer van de groep is geweest. In 1983 komt hij als schuldige, en hij gaat minder klein weg. De bijnaam van de knuppel vertelt het vervolg. Hij vertelt de garage niet.
Steve maakt hem beroemd. Jonathan maakt hem puntig. Nancy haalt hem uit de garage. Een van de drie weglaten is een ander wapen vertellen, eenvoudiger, en onwaar.
Geen gebruiksaanwijzingAls een zin het aantal spijkers, het merk van het hout of de winkel waar je hem koopt geeft, voegt ze toe wat het verhaal niet toont. We stoppen bij het gebaar.
De sleutelhanger van hetzelfde gebaar: hij, en het voorwerp, zodra de bijnaam vastzit.
In de winkelChibi-sleutelhanger 6 cm Steve Harrington en zijn knuppel12,90 €Bekijk product
Te onthoudenDe knuppel komt uit de garage van de Wheelers. Nancy brengt hem mee. Jonathan zet de spijkers. Steve gebruikt hem de avond van de val, in 1983, en daarna op de sloop in 1984. Max neemt hem één keer om Billy tegen te houden. Het voorwerp hoort niet alleen bij de monsters. Het is geen relikwie, en Steve heeft het niet gemaakt.
Veelgestelde vragen
Wie heeft de spijkers erin geslagen?
Jonathan, in het huis van de Byers, terwijl ze de val voorbereiden. Steve was er nog niet.
Waar komt de knuppel vandaan?
Uit de garage van de Wheelers. Nancy neemt hem. Het is geen wapen dat voor de gelegenheid is gekocht.
Wie gebruikt hem de avond van de val?
Steve. Die nacht, in 1983, wordt het voorwerp de zijne in het geheugen van het verhaal.
Gebruikt hij hem nog in 1984?
Ja. Op de sloop, tegenover de roedel. Max neemt hem daarna om Billy tegen te houden.
Is het een relikwie?
Nee. Het zijn spijkers in hout. Niets geeft hem een eigen kracht.
Heeft Steve hem gemaakt?
Nee. Hij heeft hem gebruikt. Het maken is de garage, en daarna de spijkers van Jonathan.
