Eden in Stranger Things: de zus van Suzie, in Salt Lake City

Kerngegevens

Eden is geen voornaam die je het hele seizoen hoort. Ze komt binnen, ze houdt het huis, ze gaat weg met Argyle, en het verhaal gaat verder. De tabel zorgt ervoor dat je haar niet verwart met Suzie, of met een inwoner van het stadje in Indiana.

Het huis van de Binghams

De familie Bingham woont in Salt Lake City. Suzie is degene die Dustin belt, degene die rekent, degene die al een vergelijking redde aan het eind van een lijn. Eden is het andere meisje in huis: degene die op de jongere kinderen past terwijl hun vader in zijn kantoor werkt.

Het huis is vol, luid en strak georganiseerd. Eden kleedt zich niet als de rest. Haar kleding is donker, los van de opgeruimde kamer om haar heen. Het verhaal geeft haar geen toespraak over het geloof van het gezin. Het toont het contrast: ze is er, ze past op iedereen, en ze lijkt er niet op dezelfde manier in te geloven.

Ze krijgt geen leeftijd, en geen exacte plek tussen de broers en zussen. Haar de oudste noemen zou een woord toevoegen dat de scène niet neerzet. Wat je ziet, is de last: de kleintjes zijn van haar zolang de vader zijn kantoor niet verlaat.

Dit huis is geen decor dat alleen voorbijkomt voor een grap. Het is de enige plek waar Suzie bestaat buiten een luidspreker. Eden is het stuk dat nog niet gezien was: de zus die blijft als de ander aan de telefoon zit met een jongen uit een andere stad.

The Dive, ver van het meer

De aflevering heet The Dive. Een deel van het verhaal speelt bij het meer, in Indiana. Het andere deel is onderweg, en daarna in Salt Lake City. Eden heeft niets met het water te maken. Ze hoort bij de omweg naar het huis van Suzie.

De groep die aankomt heeft Californië verlaten om Suzie te vinden. Mike, Will, Jonathan, Eleven en Argyle zitten op die reis. Het busje is dat van de pizzeria waar Argyle werkt. Eden wacht niet op dit bezoek. Ze opent op een huis dat de kinderen al vullen.

De titel van de aflevering kan misleiden. Je zoekt een duik en je vindt ook een voordeur. De twee draden houden elkaar vast omdat de ene de andere nodig heeft: zonder Suzie ontbreekt een coördinaat. Eden is wat je oversteekt om bij de zus te komen die het antwoord heeft.

Ze gaat niet mee naar het meer, de highschool of de spelclub. Haar scène blijft in Utah. Haar mengen met de duik in het meer zou haar een boot geven die ze nooit heeft gehad.

Argyle en het busje

Argyle ziet haar, en het blijft geen hallo op de stoep. Ze vallen voor elkaar. Ze eindigen in het busje, rokend, terwijl het huis zonder hen doorgaat. Het voertuig is hetzelfde als onderweg: het Surfer Boy-busje Pizza, geschilderd voor een bezorging, stilgezet voor een gezin dat niets besteld heeft.

De scène is kort en ze is duidelijk. Argyle is er in het begin niet voor haar. Hij is er omdat Dustin Suzie nodig heeft. Eden wordt de omweg van Argyle, niet het doel van de reis. Als Suzie en de anderen hen vinden, is de omweg voorbij.

Er wordt geen vervolg voor hen geschreven. Geen brief, geen tweede stad, geen seizoen waarin Eden terugbelt. Het busje vertrekt weer met de groep. Zij blijft in het huis dat ze al droeg voordat ze toeterden.

Argyle heeft al zijn eigen draad: de pizza, Californië, de reis. Eden neemt er maar een stuk van, voor de duur van een pauze. Daarom blijft ze hangen. Eén scène is genoeg als het personage naast haar het hele land doorkruist.

Suzie, aan de andere kant van de deur

Suzie is de zus die we al kennen: de stem, de constante, de vriendin van Dustin. Eden vervangt haar niet. Ze legt alleen uit dat Suzie niet alleen is in dat huis, en dat iemand anders het lawaai opvangt terwijl zij in een microfoon praat.

De vondst in het busje zet de twee zussen tegenover elkaar. Suzie ziet Eden met een jongen die de groep heeft meegebracht. Het verhaal maakt er geen ruzie van die beeld voor beeld gefilmd wordt. Het laat zien dat het huis zijn regels heeft, en dat Eden ze net heeft gebogen voor de duur van een sigaret.

Dustin is voor Suzie gekomen. Eden is niet zijn verhaal. Haar kruisen is het echte decor zien van een stem die alleen aan de telefoon te horen was: broers en zussen, een vader in een kantoor, een zus die niet dezelfde kleren draagt als de anderen.

De twee voornamen uit elkaar houden voorkomt de verwarring. Suzie rekent. Eden past op. De ene heeft al twee seizoenen zinnen aan het eind van de lijn. De andere heeft alleen deze middag.

Wat het verhaal niet specificeert

Geen andere achternaam dan Bingham, al die van Suzie. Geen beroep voor Eden, geen genoemde school, geen stad van daarvoor. Salt Lake City is die van het gezin. De rest zou een fiche zijn die je invult om compleet te lijken.

Audrey Holcomb speelt dit optreden. Het verhaal geeft haar Eden later niet terug. Het personage zoeken in het laatste seizoen, of in een andere staat, is de aflevering verlaten die haar introduceerde.

Ze is Suzie niet, en ze is geen inwoner van de stad waar het meer ligt. Ze is de zus die je één keer ziet, in een vol huis, met een busje dat ervoor stilstaat. Drie feiten, en we stoppen.

De scène zegt ook niet wat er van haar wordt nadat de groep vertrekt. Geen belofte, geen nummer, geen afscheidszin die je zou kunnen citeren. Zij gaan verder om de rest van hun route te vinden. Zij neemt een huis terug dat nooit is opgehouden kinderen te hebben.

Veelgestelde vragen

Lees ook