Stranger Things seizoen 3 aflevering 7: “The Bite”, samenvatting en analyse

Het gegevensblad van het hoofdstuk

De originele titel is “Chapter Seven: The Bite”. De titel luidt “The Bite”. Matt en Ross Duffer schrijven en regisseren het hoofdstuk. De onlinepublicatie van seizoen 3 is donderdag 4 juli 2019, samen met het hele seizoen. Het hoofdstuk duurt 55 minuten. Het is de 24e aflevering van de serie. De teaser van 9 december 2018 kondigde “The Bite” aan als zevende titel.

De hele handeling valt in de nacht van 4 juli 1985, ook een donderdag. De wiki noteert het: niets in dit hoofdstuk speelt overdag. In de VS ligt het gemiddelde per minuut, voor personen van 2 jaar en ouder, op 1,18 miljoen op de dag van de publicatie en op 7,35 miljoen over drie dagen. Over drie dagen is dat het laagste cijfer van de acht afleveringen. De finale staat op 8,70. Het is ook, volgens de wiki, Alexeis laatste optreden.

De nacht, in de volgorde van de montage

De burgemeester spreekt op de kermis, na de fanfare van de highschool. Ted, Karen en Holly zitten tijdens het vuurwerk in het reuzenrad. Holly zegt “Mom, the trees”. Ze ziet de bomen bewegen. Karen zegt dat ze naar het vuurwerk moet kijken.

Dan de hut, daarna de kelder onder het winkelcentrum, de bioscoop, de weg en de supermarkt. De kermis komt terug, dan de toiletten, dan nog eens de kermis.

1. Het vuurwerk Het reuzenrad

   Holly ziet de bomen bewegen. Ze krijgt te horen dat ze naar het vuurwerk moet kijken.

2. De hut De rank

   Eleven herhaalt een zin. Later vliegt het dak weg. Een stuk nestelt zich in een been, en dan trekken ze het eruit.

3. De kelder De lift

   Een kar, verwijde pupillen, dan een vlucht door het winkelcentrum.

4. De weg Twee sleutels

   Een kluis, een beroemd getal en een raad van Murray.

5. De winkel De wond

   Er wordt schoongemaakt, er worden rotjes gevonden, een telefoontje kapt een excuus af.

6. De toiletten De cabine

   Een gesprek, een les die weer ter sprake komt, dan twee stemmen die een lied nadoen.

7. De kermis Het schot

   Een attractie, een dartspel, dan een spiegelpaleis.

8. Het winkelcentrum De auto

   Een showauto wordt weggeslingerd. Een wond begint weer te kloppen.

De hut, dan de supermarkt

Eleven herhaalt wat het wezen haar in hoofdstuk 6 heeft gezegd: het bouwt iets, en het is voor haar. Nancy begrijpt dat het zich de hut herinnert. Wills nek waarschuwt. Nancy pakt een geweer, Jonathan een bijl. Ranken komen door de ramen. Het dak wordt afgerukt. Een rank uit de muil wikkelt zich om Elevens enkel. Mike houdt haar vast. Nancy schiet. Lucas snijdt. Een stuk nestelt zich in het been. Mike trekt het eruit, en het keert door het raam terug naar het lichaam. Eleven scheurt de kop van het vleesmonster open. De groep vlucht in Nancy’s auto.

In de Bradley's Big Buy maakt Max de wond schoon: “I skateboard. Trust me.” Voor Nancy en Jonathan zou het monster bestaan uit de lichamen van Tom, van Bruce en misschien van mevrouw Driscoll, van Heather en van Janet. Lucas vindt rotjes “Satan's Baby”, met zwart buskruit. Mike verontschuldigt zich dat hij jaloers is geweest en struikelt over een woord: “blank makes you crazy”. Het telefoontje van Dustin kapt hem af. De wiki zegt dat sommige zinnen van Mike in de winkel geïmproviseerd zijn.

Later, terwijl Eleven Dustin zoekt in de Leegte, drinkt Lucas New Coke. Mike en Max lachen hem uit. Hij vergelijkt het met Carpenters remake van The Thing, uit 1982, tegenover het origineel uit 1951. De formule kwam uit in april 1985. In 2019 keert New Coke terug in een beperkte oplage, als een van de samenwerkingen rond de serie. Bij hun vertrek begint het bloed dat uit de wond is gehaald te bewegen. Billy komt daarna de winkel in en doopt zijn vingers erin om Eleven op te sporen.

Onder invloed van het serum, van de kelder naar de bioscoop

In hoofdstuk 6 worden Steve en Robin gevangen. Het serum mist zijn doel: het maakt hen euforisch, en Steve noemt onder invloed Dustins naam. In dit hoofdstuk geeft hij toe dat hij misschien zijn volledige naam heeft genoemd. “I might've told them your full name.”

Dustin bestuurt een kar uit de basis. Steve en Robin twisten over de naam van de race: “Indy 300” tegen “500”. In de lift surft Steve op een steekwagen en valt. Zijn pupillen zijn verwijd. Erica raadt dat ze gedrogeerd zijn. Robin zegt “We all die, my strange little child friend.” Steve verklapt dat de bewakers zijn sleutels hebben gehouden. Gewapende mannen zien hen. Ze vluchten door het winkelcentrum.

Dustin verstopt hen in een volle zaal die Back to the Future draait. De film kwam in de VS uit op 3 juli 1985. De voorstelling is op de avond van de 4e. Erica houdt de wacht. Dustin bereikt Mike, “code red”, praat over de Russen en over de poort, dan begeeft de batterij het. Hij zou acht batterijen nodig hebben. Tijdens het telefoontje zet de muziek “Einstein Disintegrated” van Alan Silvestri weer in. Buiten de zaal legt Robin aan Steve uit waarom Marty McFly even oud is als zijn moeder. Steve noemt Marty “Alex P. Keaton”. De plafondlampen fascineren hen. Het stuk heet “The Ceiling Is Beautiful”. Ze rennen weg om over te geven.

De toiletten van Starcourt

Het zijn de toiletten van Starcourt. Het plafond is opgehouden met draaien, en ze vragen zich af of ze alles hebben overgegeven. Robin vraagt om ondervraagd te worden. Na haar antwoord hoor je “Yeah, it's definitely still in her system”. Dan vraagt ze Steve of hij ooit verliefd is geweest.

Hij antwoordt Nancy Wheeler, in het eerste semester van het laatste jaar, en hij houdt niet meer van haar. Hij heeft iemand beters voor zich gevonden. Steve vertelt dat Dustin steeds tegen hem zegt: “you gotta find your Suzie”. Robin vraagt wie Suzie is. Pas daarna praat hij over een meisje met wie hij op de highschool niet sprak, misschien door Tommy H. of door de titel van balkoning. Ze is grappig, slimmer dan hij, en ze kraakt Russische codes.

Robin, in de cabine: ze mag hem echt, maar ze is niet zoals zijn andere vrienden en niet zoals Nancy. Steve antwoordt “Robin, that's exactly why I like you”. Ze komt terug op de les van mevrouw Click, waarover ze al in hoofdstuk 6 vertelde: haar jaloezie kwam niet van een verliefdheid op hem. Een meisje bleef naar hem kijken. Tammy Thompson. Steve: “But Tammy Thompson's a girl.” Hij valt stil, dan maakt hij een grap. Tammy zingt vals, wil naar Nashville en klinkt als “a Muppet giving birth”. Ze doen haar na met twee stemmen. Dustin en Erica vinden hen terwijl ze zingen. Robin spreekt het woord niet uit dat Steve uiteindelijk begrijpt.

De scène heeft muziek: “You're a Fighter” tijdens de cabine, “The First I love You” wanneer ze beginnen te zingen. Tammy is in 1985 niet in beeld. Je ziet haar zingen in 1986, in de eerste aflevering van seizoen 4, en dat is alles. Wat dit duo daarna wordt, in de videotheek, staat op de pagina Family Video.

De kermis, dan het winkelcentrum

Murray neemt Alexei mee naar de kermis en vertelt hem dat de spellen gemanipuleerd zijn. Alexei wint bij de darts en schreeuwt tegen Murray dat het niet gemanipuleerd is. Grigori schiet hem neer met een pistool met geluiddemper en noemt hem verrader. Murray, die even weg was, ziet het schot: hij zal Joyce vertellen dat hij weg was voor een corn dog.

Vóór de attractie lopen Hopper en Joyce langs Kline. Hij belt vanaf de telefoon in zijn auto. Later volgen ze de Wheelers in een attractie met middelpuntvliedende kracht. Bij de attractie wordt Hopper “Magnum” genoemd. De wiki zegt dat ze elkaars hand pakken zonder erbij na te denken. Joyce vindt Murray bij het lichaam. Bij het weggaan slaat ze Kline. Hopper lokt Grigori het spiegelpaleis in en schiet. Een kogelwerend vest redt hem. Via een radio hoort Murray dat de kinderen in het winkelcentrum zijn, op de lagere verdieping. Hopper, Joyce en Murray gaan daar in dit hoofdstuk niet naar binnen.

In het winkelcentrum staan de bewakers op het punt de groep uit de bioscoop te vinden wanneer Eleven een showauto wegslingert. Robin stelt zich voor: “I'm Robin. I work with Steve.” Dustin heeft het over een situatie als in Red Dawn. Eleven zakt in elkaar: haar wond klopt. Het stuk dat in het been blijft, wordt pas in aflevering 8 verwijderd.

Op de kermis van de burgemeester hoor je “R.O.C.K. in the U.S.A.”, van John Mellencamp. De wiki noteert ook knuffels van Gremlins en Fraggle Rock, een pocketeditie van Pet Sematary in de supermarkt, Ghostbusters- en Smurfberry Crunch-ontbijtgranen. Eerder, onderweg, heeft Alexei het over twee sleutels, een kluis en de constante van Planck: “It's a very famous number”. Murray vertaalt. Hij raadt hun aan hun aantrekking toe te geven, en herhaalt het daarna tegen Alexei, die lacht.

Veelgestelde vragen

Lees ook