Wayne Munson in Stranger Things: de oom van het Forest Hills-park

Wie Wayne Munson is

Wayne Munson woont in de caravan van het Forest Hills-park, in Hawkins. Hij is de oom van Eddie Munson, en bij hem komt het gerucht als eerste aankloppen, omdat daar een meisje is gestorven. De serie schrijft hem geen uitgewerkt beroep toe, en geen keukentoespraak. Ze geeft hem een deur, een naam om door te geven, en later een hand om een plectrum aan te nemen.

Hij zit niet in de Hellfire Club. Hij staat niet op het dak. Hij is de volwassene van de caravan: degene die Nancy en Fred vinden wanneer ze het spoor terugvolgen, en degene die Dustin Henderson terugvindt wanneer hij alleen nog een voorwerp heeft om terug te geven. Twee scènes, in de lente van 1986, doen bijna het hele personage. Het laatste seizoen voegt er een derde aan toe, zonder hem meer zinnen te geven.

De naam die hij geeft

Aflevering 2 van seizoen 4 stuurt Nancy Wheeler en Fred Benson naar het caravanpark. Wayne Munson fluistert hun een naam toe: Victor Creel, een man die is opgenomen omdat hij in 1959 zijn familie had gedood en hun de ogen had uitgestoken. Chrissy Cunningham is op dezelfde manier gestorven. Wayne legt het mechanisme niet uit. Hij herkent een manier van doden, en hij koppelt die aan een verhaal dat de stad in een gesticht heeft opgeborgen.

Die naam is het zaad van het onderzoek van Nancy. Hij zal verder leiden, tot Pennhurst, in Indiana. Wayne zelf maakt de reis niet. Hij heeft gesproken vanuit de caravan. Het hoofdstuk laat hem daar. Fred Benson zal niet terugkomen van de nacht. De band tussen de oom en de journalist stopt bij deze uitwisseling: een park, een naam, ogen, 1959.

Het plectrum, twee dagen later

De negende aflevering van seizoen 4 zet zijn epiloog twee dagen later. Een deel van de stad evacueert. Anderen zetten een hulpkamp op bij Hawkins High. Nancy, Robin, Steve en Dustin delen er dekens uit. Dustin vindt er Wayne en geeft hem het plectrum van zijn neef terug. Het gebaar is klein. Het zegt dat het lichaam niet is achtergelaten zonder een voorwerp dat naar de kant van de levenden is teruggekomen.

Dustin zegt hem ook de waarheid die de stad weigert: zijn neef is gestorven als held. De zin wordt geen toespraak. Ze staat tussen een tiener en een oom, tussen de dekens. Voor Hawkins blijft Eddie een moordenaar op de vlucht. De twee versies bestaan naast elkaar. Wayne heeft Dustin gehoord. De stad heeft Wayne niet gehoord.

Wat hij kan geloven

De serie laat hem niet zien in de Upside Down, en ze laat hem geen scheur bezoeken. Wat hij weet, aan het eind van deze lente, past in wat hem in het kamp is gezegd: een dood, een woord, een plectrum. Hem een parallel onderzoek toeschrijven, of de rustige zekerheid van iemand die alles eerder dan iedereen zou hebben begrepen, zou een scène schrijven die niet bestaat.

Zijn rol is harder, en eenvoudiger. Hij woont in de caravan waar de eerste dode is gevallen. Hij heeft de enige bruikbare naam gegeven. Hij krijgt daarna het gedeeltelijke weerwoord van een tiener, terwijl de rest van Hawkins de versie van de moordenaar houdt. Hij heeft geen microfoon. Hij heeft geen bewijs om op het journaal te zwaaien. Hij heeft een plectrum.

Het graf, in het laatste seizoen

Het laatste seizoen maakt geen spreker van hem. Het zet hem bij een geschonden graf. Eddie is dood sinds de lente van 1986. De stad heeft haar oordeel niet uit zichzelf herzien. Wayne waakt. De Hellfire Club noteert hem in het overzicht van het laatste seizoen zo: het graf is geschonden, de oom waakt. Gareth en Jeff zijn afwezig. De oom niet.

De naam van de neef zal later voor Hawkins High worden uitgesproken, door Dustin, bij de diploma-uitreiking. Die toespraak is niet de stem van Wayne. Hem hier overnemen zou een andere scène stelen. De oom heeft de zijne al gehad, in het kamp, op zachte toon. Het graf zegt wat de ceremonie niet herstelt: iemand blijft een dode bewaken die de stad heeft bezoedeld.

Wat hij van de stad laat zien

Wayne Munson dient om Hawkins te meten. Een stad die een oom de naam van Victor Creel kan horen geven, en daarna de neef blijft behandelen als een moordenaar, is een stad die het eenvoudigste gerucht kiest. Het personage heeft geen gave nodig om dat te laten zien. Hij moet geloofd worden door twee tieners, Nancy en daarna Dustin, en door bijna niemand anders.

Je laat hem achter bij deze drie gebaren. Hij spreekt. Hij ontvangt. Hij waakt. Geen gitaar, geen dobbelsteen, geen laatste solo. De oom van het Forest Hills-park is de herinnering dat rouw een adres heeft: een caravan, een kamp van dekens, een graf. De rest van de lente van 1986 wordt verteld vanuit de vriendengroep. Hij blijft op de drempel.

De caravan is ook de plek waar Chrissy Cunningham is gestorven. Wanneer Nancy en Fred aankomen, verhoren ze niet een willekeurige buur: ze staan voor de deur van de man die de verdachte huisvest, in het park dat de hele stad aanwijst. Wayne verdedigt zich niet met een spectaculair alibi. Hij geeft een precedent, Victor Creel, 1959, de ogen. Het is weinig, en het is enorm: zonder die naam heeft het onderzoek van Nancy geen draad tot het gesticht. Hij begeleidt haar niet. De draad vertrekt zonder hem. Twee dagen na de dood van de neef is het kamp van Hawkins High geen rechtbank. Er worden dekens uitgedeeld. Dustin geeft het plectrum terug en zegt dat deze dood die van een held is. Wayne kan het geloven. Hawkins, om hen heen, gaat door met het andere verhaal, dat van de moordenaar op de vlucht. Niets in deze shots laat de oom de menigte zien overtuigen. Het laatste seizoen vindt hem op dezelfde morele plek terug: bij het geschonden graf, wakend. De naam die later voor Hawkins High wordt uitgesproken, zal de naam zijn die Dustin hardop draagt. Wayne heeft hem eerder gehoord, zacht.

Veelgestelde vragen

Lees ook