De bloedneus in Stranger Things: waar het teken van Eleven vandaan komt en wat het bij anderen aankondigt
Universum · Eleven · Krachten
Dit artikel begint bij de naam van het stijlmiddel en volgt daarna het straaltje bloed van het ene personage naar het andere. Het laat ook zien hoe het op de set wordt gemaakt, en hoe de promotie het gebruikt.
De bloedneus is het teken van Eleven: een straaltje bloed dat uit haar neus loopt wanneer ze haar krachten tot het uiterste drijft. Op het witte doek was het al vóór haar te zien, en de serie geeft het daarna door aan anderen, van Kali tot de slachtoffers van 1986.
Het belangrijkste
- De naam van het stijlmiddel: “Psychic nosebleed”, de psychische bloedneus
- Voorlopers: “Scanners” (1981) en de film “Firestarter” (1984)
- Bij Eleven: Van het blikje in het lab, in een herinnering, tot de tank in Nevada, in maart 1986
- Bij Kali: Pittsburgh, 28 oktober 1984, in een busje
- In 1986: Een symptoom van de vloek, naast hoofdpijn en nachtmerries
- Op de set: Een klein buisje in het neusgat geschoven, volgens Millie Bobby Brown (2017)
Inhoud
- Vóór Eleven: een stijlmiddel met een naam, en twee voorlopers
- Eleven, van 1983 tot 1986: wanneer het bloed stroomt, en wanneer het stopt
- Kali, in het busje in Pittsburgh
- 1986: een van meerdere symptomen
- Wat het laatste seizoen laat zien
- Een straaltje bloed filmen, en het inzetten voor de promotie
- Wat het motief doorgeeft
Vóór Eleven: een stijlmiddel met een naam, en twee voorlopers
In 2016 geeft Liz Tracey het stijlmiddel op JSTOR Daily de naam die de site TV Tropes ervoor gebruikt: de “psychic nosebleed”, de psychische bloedneus. Ze noemt er twee filmvoorbeelden van. “Scanners” van David Cronenberg (1981) volgt telepaten naar wie ConSec, een wapen- en beveiligingsbedrijf, op zoek is. “Firestarter” van Mark L. Lester (1984) heeft die bloedneus volgens haar bij het grote publiek bekendgemaakt.
De film is gebaseerd op een roman van Stephen King uit 1980, in Frankrijk verschenen onder de titel “Charlie” en in het Nederlands als “Ogen van vuur”. In het boek moet Andy McGee, de vader van Charlie, volgens Wikipedia het overmatige gebruik van zijn “push” bekopen met verschrikkelijke migraineaanvallen en piepkleine bloedingen in de hersenen. De encyclopedie vermeldt daar geen enkele bloedneus, en rekent Charlie McGee tot de inspiratiebronnen voor Eleven, naast E.T. en het programma MKUltra. In 2019 rekenen de gebroeders Duffer “Firestarter” in een video van WIRED tot de grote referenties voor Eleven, en zeggen ze dat ze al heel vroeg voor die bloedneus kozen om elk gebruik van haar krachten zichtbaar te maken voor het publiek. De andere inspiratiebronnen vind je in de verwijzingen naar de jaren 80.
Zwart dekbedovertrek en twee kussenslopen: in een roze-paarse cirkel een meisje in een spijkerjack, met een dun rood straaltje onder haar neus.
In de winkelDekbedovertrek portret van Eleven neon paars69,90 €Bekijk product
Eleven, van 1983 tot 1986: wanneer het bloed stroomt, en wanneer het stopt
In het derde hoofdstuk van seizoen 1 brengt een reclame op de tv van de Wheelers Eleven in een herinnering terug naar het lab. Op verzoek van Brenner plet ze met haar gedachten een blikje, haar neus bloedt, en hij lijkt tevreden. In het vierde hoofdstuk, in de kelder van de Wheelers, laat ze via de walkietalkie van Mike de stem van Will horen, die “Should I Stay or Should I Go” zingt. De neus van Eleven bloedt opnieuw.
Het bloed wordt al snel een signalement. In het zevende hoofdstuk beschrijft Troy op het politiebureau het meisje dat zijn arm heeft gebroken: “She had no hair and she was bleeding from her nose” (geen haar, bloed uit haar neus). In hetzelfde hoofdstuk laat ze een bestelwagen van de mannen van het lab over de kop slaan, boven de groep op de fiets, en begint haar neus weer te bloeden. In het laatste hoofdstuk wisselt het bloed van kamp: op Hawkins Middle doodt ze de agenten met haar gedachten, en daarna zakt ze in elkaar. In het ziekenhuis vertelt Mike het aan Will: “It was pouring out of their eyes” (het stroomde uit hun ogen). Dat bloed trekt het wezen aan, zoals de analyse van het einde van seizoen 1 laat zien.
In 1984 heeft ze volgens Wikipedia meer controle over haar krachten, en verzwakken ze haar minder. Het bloed blijft wel. In het zevende hoofdstuk van seizoen 2 put ze op verzoek van Kali uit een slechte herinnering om een treinwagon naar zich toe te trekken: de wagon komt in beweging, en haar neus bloedt. In het laatste hoofdstuk, tegenover de poort in het lab, bloedt ze uit beide neusgaten en komt ze los van de grond voordat ze die sluit. Volgens Liz Tracey geldt: hoe groter het voorwerp, hoe heviger de bloeding. Wat dat bloed meet, lees je in het artikel over de krachten.
In de zomer van 1985, in de Starcourt Mall, trekt ze met haar gedachten het stuk monster uit haar been dat daar was achtergebleven. Volgens Wikipedia verliest ze daarna haar krachten. Zonder krachten geen bloed meer uit de neus: zo leeft ze in maart 1986 in Californië. In de tank in Nevada geven haar herinneringen haar stukje bij beetje haar krachten terug. In het zevende hoofdstuk van seizoen 4, wanneer ze de dag van het bloedbad van 1979 opnieuw beleeft, slaan de lampen in de silo op hol en stroomt het bloed uit haar beide neusgaten.
-
In het lab Het blikje
Een geplet blikje, een tevreden Brenner.
-
November 1983 De walkietalkie van Mike
De stem van Will die zingt, in de kelder.
-
November 1983 De bestelwagen
Een bestelwagen die over de kop slaat, boven de fietsen.
-
November 1983 De gang
De agenten bloeden uit hun ogen, Eleven zakt in elkaar.
-
November 1984 De wagon
Een slechte herinnering, een wagon die in beweging komt.
-
November 1984 De poort
Beide neusgaten, en voeten die loskomen van de grond.
-
Juli 1985 Het been
Het stuk monster eruit gerukt, de krachten verloren.
-
Maart 1986 De tank
De dag van het bloedbad herbeleefd, bloed uit beide neusgaten.
Kali, in het busje in Pittsburgh
Het eerste hoofdstuk van seizoen 2 opent ver van Hawkins, in Pittsburgh, op 28 oktober 1984: een gemaskerde bende schudt in een busje de politie af, dankzij een illusie.
In het busje veegt een jonge vrouw het bloed dat uit haar neus loopt af aan haar mouw. Daardoor wordt het nummer 008 zichtbaar dat op haar onderarm getatoeëerd staat. Vanaf deze scène verbinden twee tekens haar met Eleven: het nummer, en het bloed. Volgens de wiki bestaat haar kracht niet uit het verplaatsen van voorwerpen, maar uit het misleiden van de zintuigen van anderen, en ook zij krijgt een bloedneus als ze die kracht gebruikt. Eleven zoekt Kali op in Chicago, in het zevende hoofdstuk, dat van de wagon.
1986: een van meerdere symptomen
In maart 1986 treft het teken personages die geen enkele kracht hebben. Chrissy Cunningham vertelt de decaan van Hawkins High over haar hoofdpijn, haar bloedneuzen en haar nachtmerries. Volgens de wiki krijgt Patrick McKinney achter in de auto van Jason, tijdens de jacht op Eddie, een korte migraineaanval, en daarna begint zijn neus te bloeden. Een teamgenoot wijst hem erop.
Max verzekert diezelfde decaan daarentegen dat haar hoofdpijn en haar nachtmerries over zijn. Toch herkent ze in de dossiers van mevrouw Kelley bij Chrissy en bij Fred wat ze zelf al een paar dagen doormaakt. Het bloed meet geen inspanning meer: het wijst een doelwit aan. Hoe het in maart verder met haar gaat, lees je in het artikel over Max in seizoen 4.
Lange rode muismat. Links een verminkt gezicht met witte ogen, en vóór dat gezicht een jong meisje met lang haar en een witte strik aan de kraag.
In de winkelXXL-muismat getekende Vecna22,90 €Bekijk product
Wat het laatste seizoen laat zien
Let op: dit onderdeel verklapt scènes uit seizoen 5. In de vierde aflevering, in november 1987, put Will kracht uit de zwerm. De Demogorgons die Mike, Lucas en Robin bedreigen, verstijven, stijgen op, en hun ledematen verdraaien zich. Dan worden de ogen van Will weer normaal, en veegt hij het bloed van zijn neus.
Volgens Variety sluit het eerste deel af met dat gebaar: Will tilt zijn hoofd op, met zijn mouw onder zijn neus, zoals Eleven zo vaak heeft gedaan. Zijn krachten zijn slechts een echo van die van Vecna, waar hij via de zwerm bij kan, legt Nerdist uit. Ross Duffer, in gesprek met Variety: “De krachten zitten niet in hem.”
Kort daarna, in de vijfde aflevering, brengt de groep een van de gedode wezens weer tot leven. Via dat wezen dringt Will de geest van Vecna binnen, en zijn neus bloedt opnieuw. Ook Kali, die dat jaar is teruggekeerd, veegt haar neus af nadat ze Eleven een visioen heeft getoond. Op het album met de originele muziek van het seizoen heet een nummer zelfs “Nosebleed”.
Een straaltje bloed filmen, en het inzetten voor de promotie
In november 2017 legt Millie Bobby Brown aan ABC News uit dat het geheim in een klein buisje zit: “Ze stoppen het in mijn neus, en ik moet het tegenhouden.” Ze voelt de vloeistof aankomen, en zij geeft de regisseurs het signaal. In dezelfde periode vertelt ze, voor een coverstory van Variety, dat ze een flesje van dat nepbloed heeft bewaard, in een herinneringsdoos.
In 2019 schrijft BuzzFeed dat dat bloed meestal niet digitaal is, behalve als er haast bij is, en dat het lang heeft geduurd om de formule van het nepbloed te perfectioneren. De actrice en haar rol komen aan bod in het artikel over Millie Bobby Brown.
Ook de promotie maakt gebruik van dat bloed. Half oktober 2017, twee weken voor de release van seizoen 2, blikt een video met de titel “Nosebleed” terug op het lab, “tot aan de bloedneus toe”, schrijft The AV Club. Een stem somt er “sunflower”, “three to the right”, “four to the left”, “rainbow” en “450” op: de woorden die Terry Ives, de moeder van Eleven, sinds haar elektroshocks eindeloos herhaalt.
Wat het motief doorgeeft
Het motief volgt een afstammingslijn van krachten. Volgens de wiki heeft Henry Creel, de latere Vecna, in 1959 als kind al een bloedneus, op de avond dat hij zijn moeder en zijn zus doodt: een verhaal dat in seizoen 4 te zien is. In 1987 vertelt Kali aan Eleven waarvoor haar eigen bloed diende: dr. Kay injecteerde het bij zwangere vrouwen, om opnieuw te doen wat Brenner bij Terry Ives had gedaan. Brenner had, zo vermeldt de wiki, het bloed van Henry vermengd met dat van de moeder van Eleven toen die zwanger was.
Will is niet uit dat programma voortgekomen; toch verbindt dat straaltje bloed hem met die afstammingslijn. Wat er van die kracht wordt, lees je in de uitleg van het einde van Stranger Things.
Zwarte kinderhoodie: een jongen met witte ogen spreidt zijn armen, omringd door rode silhouetten. Eronder: “Will Power”.
In de winkelKindertrui Will Power54,90 €Bekijk product
Veelgestelde vragen
Waar komt de psychische bloedneus vandaan?
JSTOR Daily, dat het “psychic nosebleed” noemt, haalt twee filmvoorlopers aan: “Scanners” (1981) en de film “Firestarter” (1984). De gebroeders Duffer rekenen die laatste tot de grote referenties voor Eleven. De roman van Stephen King waarop die film is gebaseerd, heeft het volgens Wikipedia over migraine en bloedingen in de hersenen.
Wie heeft er in Stranger Things een bloedneus, behalve Eleven?
Henry Creel als kind, in 1959, in een verhaal uit seizoen 4; Kali, al bij de opening van seizoen 2, in 1984. Daarna, in 1986, twee doelwitten van de vloek: Chrissy en Patrick. Het laatste seizoen voegt Will toe.
Krijgt Eleven een bloedneus als ze geen krachten meer heeft?
Nee: zonder krachten geen bloedneus. Ze verliest ze in de zomer van 1985. Het bloed komt terug in maart 1986, in de tank in Nevada, wanneer haar herinneringen ze haar teruggeven.
Krijgt Will een bloedneus in seizoen 5?
Ja. In de vierde aflevering, nadat hij de Demogorgons via de zwerm heeft tegengehouden, veegt hij het bloed van zijn neus. In de vijfde aflevering bloedt zijn neus opnieuw wanneer hij de geest van Vecna binnendringt.
Hoe wordt de bloedneus gefilmd?
Met een klein buisje dat in het neusgat wordt geschoven, volgens Millie Bobby Brown in 2017. Digitale effecten worden volgens BuzzFeed meestal alleen gebruikt als er haast bij is.
Waarom krijgt Eleven een bloedneus als ze haar krachten gebruikt?
De gebroeders Duffer zeggen dat ze al heel vroeg voor die bloedneus kozen om elk gebruik van de krachten van Eleven zichtbaar te maken voor het publiek. Volgens Liz Tracey, op JSTOR Daily, geldt: hoe groter het voorwerp, hoe heviger de bloeding.
