Stranger Things seizoen 2 aflevering 1: “MADMAX”, samenvatting en analyse

Het gegevensblad van het eerste hoofdstuk

Matt en Ross Duffer schrijven en regisseren dit eerste hoofdstuk. De releasedatum van seizoen 2 is vrijdag 27 oktober 2017, met het hele seizoen. Die vrijdag valt vier dagen voor Halloween. Dit artikel gaat uit van 48 minuten.

In de Verenigde Staten, alleen op de televisie en in drie dagen, is het Nielsen-cijfer 15,8 miljoen kijkers, van wie 11,0 miljoen tussen 18 en 49 jaar. Het zijn kijkers, geen huishoudens. Het cijfer wordt gegeven op 2 november 2017. Een teaser van 31 augustus 2016 kondigde al negen titels aan, en die van dit hoofdstuk opende de lijst.

Het is het eerste hoofdstuk waarin Schnapp, Sink, Keery, Montgomery, Astin en Reiser in de hoofdcast staan. Schnapp en Keery waren in seizoen 1 nog terugkerende castleden en stromen nu door naar de hoofdcast. Keith wordt gespeeld door Matty Cardarople. Merrill wordt gespeeld door Fenton Lawless. De ouders van Barbara worden gespeeld door Cynthia Barrett en Aaron Muñoz.

Van Pittsburgh naar de hut

Seizoen 2 begint hier, eind oktober, een jaar na de verdwijning. Dit alles speelt in 1984.

De opening is op het scherm gedateerd: Pittsburgh, 28 oktober 1984. De speelavond is niet gedateerd. Op de speelplaats merkt een van de jongens op dat Max op school komt op de dag nadat hun record is verbroken. De schooldag en het pompoenveld vallen op de dag voor Halloween, 30 oktober, zoals Merrill zegt en zoals de site al aanhoudt voor de herfst van 1984.

Het visioen van Will heeft geen tijdstip. Hij staat op na de filmavond. De hut is de laatste scène van de montage. Niets bewijst dat het visioen eraan voorafgaat. De tijdlijn hieronder volgt die volgorde.

1. 28 oktober 1984 Pittsburgh

   Een vlucht voor de politie. De 008 is even te zien op een onderarm, terwijl een bloedende neus wordt afgeveegd.

2. Een avond De automaten

   Joyce zet Will af en komt om klokslag 21 uur terug. De jongens spelen. Een score verschijnt. Will ziet het onweer met rode bliksems.

3. Dag voor Halloween Het bureau

   Murray op het bureau, en dan de oproep van Merrill. Merrill komt niet langs. Op het veld spreekt hij over de dag voor Halloween, en een geluid in de maïs blijkt een raaf te zijn.

4. De school De nieuwkomer

   Een leerlinge uit Californië laat zich Max noemen. Zij gooit een briefje weg als zij de klas weer in gaat.

5. Het lab Owens

   Will beschrijft het onweer. Owens spreekt over het verjaardagseffect met Joyce en de politiechef. Een scheur wordt in de kelder verbrand.

6. De avond Twee huizen

   De ouders van Barbara verkopen het hunne. Mike, gestraft, zit op dag 352.

7. Later Het visioen van Will

   Na de filmavond opent hij een deur naar het onweer en een reusachtig silhouet, nog zonder naam.

8. Laatste scène De hut

   Eleven zegt It's 815. De politiechef verbetert: Eight fifteen, dus 20.15 uur.

Pittsburgh en het nummer 008

De inlas zegt Pittsburgh, 28 oktober 1984. Een gemaskerde bende vlucht voor de politie. De voorste agent denkt de tunnel te zien instorten, pal voor hem, en hij blokkeert de andere auto's. Het was een illusie. In het busje veegt Kali haar bloedende neus af aan haar mouw. Zij laat de 008 zien, getatoeëerd op haar onderarm. Zij draagt hem sinds haar kindertijd: het gebaar laat het zien, maar het is voor haar geen nieuws. De wiki stelt deze opening voor als de eerste scène buiten Indiana, flashbacks buiten beschouwing. Het vervolg van Kali staat in aflevering 7 van seizoen 2.

Linnea Berthelsen speelt Kali. De voornaam valt in het busje: “Do something, Kali”.

De score en de nieuwkomer

De jongens leggen hun muntjes bij elkaar en treffen Will in de Palace Arcade. Mike heeft het geld van Nancy gepakt: “I'll pay you back!” Dustin sterft in Dragon's Lair. Lucas eist prinses Daphne op. Dustin roept “I'm still tops on Centipede and Dig Dug.” Keith, de medewerker, antwoordt “You sure about that?”. Het scherm toont MADMAX op Dig Dug, met 751.300 punten. Keith zegt niets zonder een afspraakje met Nancy. Mike weigert: “I'm not prostituting my sister!”. Een van de jongens bespot de medewerker: wat verdient hij, 2,50 dollar per uur? Tijdens de ruzie ziet Will de Upside Down en het onweer met rode bliksems. Een Dig Dug-automaat neemt maar drie letters. MADMAX telt er zes. De titel en het pseudoniem verwijzen naar de film Mad Max, uitgebracht in 1979.

Op school behandelt Mr. Clarke het menselijk brein: “a hundred billion cells”. Hij verwelkomt Maxine, die uit “sunny California” komt. Zij antwoordt “It's Max.” Hij laat haar herhalen: “Nobody calls me Maxine. It's Max.” Een van de jongens fluistert “Mad Max”. Later gooit zij een briefje weg dat de jongens opvissen: “Stop spying on me, creeps.” ’s Avonds zien Dustin en Lucas haar spelen en bevestigen zij dat de score van haar is.

Eerder, op de Hawkins High, leest Nancy de motivatiebrief van Steve opnieuw: de wedstrijd tegen Northern, de grootvader in de oorlog, een vervroegde indiening voor de volgende dag. Steve zegt dat hij uiteindelijk voor zijn vader zal werken. Een auto komt aanstormen. Een leerling van Hawkins High en een meisje van Hawkins Middle met een skateboard stappen uit. Rock You Like a Hurricane van Scorpions begeleidt de entree van de scholier. De dialogen noemen hem niet, en ook de familieband niet. Het is de scholier met de Camaro, Billy, haar stiefbroer, zoals later blijkt. ’s Avonds zet hij haar af en zij maken ruzie.

Will, het verjaardagseffect, Owens

Will vindt op zijn kluisje een knipsel, doorgestreept met ZOMBIE BOY. ’s Avonds tekent hij zichzelf zo. Hij verwijt iedereen dat men hem behandelt alsof hij zal breken. Jonathan antwoordt dat hij liever bevriend is met Zombie Boy dan met een boring nobody, en vraagt: “Bowie or Kenny Rogers?” Eerder, op de Hawkins High, geeft Nancy Jonathan een uitnodiging voor het feest van Tina. Hij zegt Halloween met Will te willen doen.

Joyce en de politiechef brengen Will naar het lab, naar dr. Sam Owens, de nieuwe directeur. Owens ontvangt hem met “Sir Will”, groet Joyce en de politiechef met een “Mom. Pop.”, en vraagt Will dan naar zijn snoep voor een onbewoond eiland: Reese's Pieces. Will beschrijft het onweer en een kwaadaardige aanwezigheid die iedereen wil doden, behalve hem. De arts verneemt dat Will deze maand al twee aanvallen heeft gehad. Owens spreekt over het Anniversary Effect, waargenomen bij soldaten, en raadt aan Will normaal te behandelen. Daarna verbrandt een medewerker de scheur met een vlammenwerper, in de kelder.

’s Nachts slaan de machines van het lab op hol. Will staat op, opent een deur, en ziet de Upside Down, het onweer en een reusachtig silhouet. De serie noemt het in dit hoofdstuk niet. De naam Mind Flayer komt later.

Bob, Murray, de hut

Bob Newby komt Joyce in de winkel opzoeken. Zij zoenen in het magazijn. Bob herinnert haar eraan dat zij op de Hawkins High niet wist wie hij was. Joyce antwoordt dat zij weer aan het werk moet. Zij plannen een filmavond, naar keuze van Jonathan, zonder film die bang maakt. Later, in het lab, vraagt de politiechef Joyce naar “Bob the Brain”. Zij vraagt hem hem niet zo te noemen. ’s Avonds filmt Bob Joyce met de camera terwijl zij popcorn maakt: “This is the future”. Daarna kijken allen naar Mr. Mom, een film uit 1983, op VHS. De telefoon gaat. Joyce verstijft. Bob stelt haar gerust en spreekt van een grap. Men laat hem overgaan. Het bezoek van Bob vindt plaats bij Melvald's.

Murray Bauman spreekt de politiechef aan met “Good morning, Jim”. Hij noemt een voormalige medewerker van de Big Buy, een glazen deur gebroken door de geest van een meisje, en een collega van Ted, een meisje met een kaalgeschoren hoofd, verstopt bij hem thuis. Zijn theorie: Russische spionnen zouden een highschoolleerlinge hebben ontvoerd en gedood. De chef geeft hem vijf minuten, en vertrekt dan voor de oproep die de centrale heeft doorgegeven. Hij zegt Murray naar huis te gaan, en op te houden de Hollands uit te knijpen. Merrill heeft gebeld zonder naar het bureau te komen. Hij beschuldigt zijn buurman Eugene, de man van Pick Your Pumpkin, ervan zijn pompoenen te hebben vergiftigd. Op het veld verdenkt hij eerder een arbeider van Eugene.

’s Avonds is Barbara Holland afwezig aan tafel. Steve en Nancy eten met haar ouders. Er is gebakken kip. Steve zegt “I love KFC”. De ouders hebben Murray ingehuurd, een voormalig journalist van de Chicago Sun-Times, en zij verkopen het huis om hem te betalen. Nancy trekt zich terug en huilt. Het stuk van de partituur getiteld Eulogy begeleidt die tranen en, in dezelfde montage, de oproep van Mike.

Bij de Wheelers is Mike gestraft. De Atari is in beslag genomen. Hij moet twee dozen speelgoed vullen voor een rommelmarkt. Ted spreekt van “strike 20”. In het dekenfort roept Mike Eleven op via zijn Supercom: “It's day 352”. Hij meent haar voornaam te horen, en dan kapt Dustin hem af. Dustin komt thuis, hoort lawaai onder de veranda en denkt dat het zijn kat Mews is. De vuilnisbak beweegt. Dart vindt hij in dit hoofdstuk niet. In het bos ontwijkt de politiechef een struikeldraad, klopt een code, en de deur ontgrendelt vanzelf. Een Eggo-wafel ligt op tafel. Eleven zegt “No signal”, en dan “It's 815. You're late.” Hij verbetert: “Eight fifteen”, dus 20.15 uur. De regel komt daarna: “dinner first, then dessert”. Het stuk van de partituur heet Eight Fifteen.

Veelgestelde vragen

Lees ook