Stranger Things seizoen 2 aflevering 3: “The Pollywog”, samenvatting en analyse

Het gegevensblad van het derde hoofdstuk

De titel luidt “Hoofdstuk drie: The Pollywog”. Het origineel luidt “Chapter Three: The Pollywog”. Shawn Levy regisseert. Justin Doble schrijft. Online gaat het op vrijdag 27 oktober 2017, met heel het seizoen. Het artikel houdt 51 minuten aan. Het verhaal gaat van de avond van 31 oktober tot 1 november. Dit alles speelt in 1984.

In de Verenigde Staten, in drie dagen en alleen op de televisie, ligt het kijkcijfer op 11,6 miljoen kijkers, waarvan 8,1 miljoen tussen 18 en 49 jaar. Het zijn kijkers, geen huishoudens. Het cijfer wordt geciteerd op 2 november 2017.

Dustin legt het woord in de titel uit: “It's another word for tadpole.” Pollywog is een ander woord voor kikkervisje. “The Pollywog” stond al onder de negen titels die op 31 augustus 2016 werden aangekondigd. De gebroeders Duffer hadden gewaarschuwd dat die lijst voorlopig was en niet op volgorde. In februari 2017 kondigde Gaten Matarazzo aan dat Dustin zich aan een wezen zou hechten, “not from this planet or this dimension”.

Van de avond van 31 oktober tot de volgende dag

Het hoofdstuk opent op de avond van Halloween, als Dustin thuiskomt met wat hij in de vuilnisbak heeft gevonden. Een terugblik toont het einde van 1983, bij Hoppers kist. Het heden zet 's ochtends op 1 november weer in, in de hut, daarna op weg naar school.

De dag van 1 november rijgt de les, de club rond het middaguur, de cassette, de ontsnapping, Nancy's telefoontje, daarna de gymzaal aaneen. De laatste scène is op school, overdag: Will draait zich naar de schaduw. Het is niet de avond ervoor. De tijdsaanduidingen volgen de montage, zonder verzonnen tijdstip. “Rond het middaguur” komt van Dustin: “At lunch, AV Club.”

1. 31 oktober, laat De vuilnisbak

   Dustin leegt het aquarium van Yertle en geeft het wezen een naam.

2. Eind 1983 De kist

   Hopper vindt Eleven, terwijl ze in zijn spullen naar eten zoekt.

3. 1 november, ochtend Het ontbijt

   Een maaltijd om het goed te maken. Ze heeft Mike de avond ervoor vanuit de Leegte gehoord.

4. Onderweg De Bobmobile

   Bob vertelt over Mr. Baldo en de jaarmarkt van Roane County.

5. In de les Phineas Gage

   Een ijzeren staaf, 1848. Dustin komt te laat.

6. Rond het middaguur De club

   Het wezen wordt getoond. Het haat hitte. Er beweegt iets in zijn lijf.

7. De middag De school

   Het wezen krijgt twee poten en ontsnapt. Thuis maakt Nancy een afspraak voor de volgende dag. Eleven ziet Mike en Max in de gymzaal.

8. Laatste scène Will en de schaduw

   Op school, overdag. Hij schreeuwt “Go away!” De schaduw vaart in hem.

Bobs raad: meneer Baldo

Bob brengt Will naar school. Sean Astin speelt Bob. Will ontkent een nachtmerrie te hebben gehad. “Um… no.” Bob vertelt over Mr. Baldo. Als kind, in de rij bij het reuzenrad, op de jaarmarkt van Roane County, tikt een witte handschoen hem op de schouder. Nachtmerries elke nacht, maandenlang. Zijn moeder blijft tot hij inslaapt. Op een nacht, in zijn droom, rent hij niet meer weg. “Go away. Go away!” De clown verdwijnt. “Easy-peasy.” Bob begrijpt niet wat Wills episodes werkelijk zijn.

Bij de lunch heeft Bob de cassette gezien. Oudere leerlingen hebben Will bang gemaakt. Joyce vraagt “Were they the Zimmerman brothers again?” De camcorder is geleend: “my JVC was a little dinged up”. Bob zegt dat hij een gepest kind was. “I struggled a lot like Will when I was a kid.” Hij bewondert dat ze terugslaat. Later belt Joyce hem in de RadioShack, zodat hij de cassette afspeelt. “it's a VHSC, not a VHS”.

Phineas Gage en de AV-ruimte

Mr. Clarke vertelt over Phineas Gage, een spoorwegarbeider, in 1848. Een ijzeren staaf doorboort zijn hoofd. Hij overleeft. Zijn persoonlijkheid verandert. Zijn naasten zeggen “No longer Gage”. Men sprak van “the American Crowbar Case”, hoewel het geen breekijzer was. Dustin komt te laat en spreekt rond het middaguur af in de club. De les wordt verteld zoals ze is. Niets zegt dat ze vooruitloopt op wat volgt.

In de club stelt Dustin het wezen voor. “His name is d'Artagnan… Dart for short.” De korte naam valt in deze ruimte. De pagina over Dart behandelt de naam, de vervellingen en het vervolg. Hier stopt het hoofdstuk bij dit punt: het zoekt eten, “like a living booger”, het haat hitte, en Dustin noemt twee landkikkervisjes, Indirana semipalmata en Adenomera andreae. “I've discovered a new species.” “Dustonious pollywogus.” Will herkent het geluid. Aan het einde van de dag sluiten de jongens zich zonder Max op. Er groeien twee poten. Max forceert de deur. De ontsnapping zet in met het thema uit Gremlins.

Op het bureau hebben Powell en Callahan meer sporen gevonden, dicht bij de boerderij Gilbert. Ze zijn bij het vallen van de nacht gestopt met zoeken. Hopper antwoordt hun: “They're called flashlights.” Hij gaat naar buiten en schopt de deur open. “Why's he gotta kick the door?” Later toont hij Owens een kaart: de rotting in een straal van meer dan drie mijl, die terugleidt naar het lab van Hawkins. De laatste verbranding is twee dagen geleden. “Convince me.” Owens laat monsters nemen van de aarde en de pompoenen, en vraagt dat het gebied gesloten blijft.

Eleven breekt de drie regels

's Ochtends bereidt Hopper een “triple-decker Eggo extravaganza”. “only 8,000 calories”. Eleven vergeeft hem dat hij te laat was. De avond ervoor heeft ze Mike vanuit de Leegte gehoord. “You visited him again last night?” “He says he needs me.” Ze telt: “soon” op dag 21, op dag 205, op dag 326. Ze breekt met haar gedachten een bord op hem stuk, schreeuwt “Friends don't lie!” en gaat naar haar kamer. Het is geen verjaardag.

De terugblik past in weinig woorden. De hut is die van Hoppers grootvader. “This is your new home.” Er speelt “You Don't Mess Around with Jim”, van Jim Croce. Een struikeldraad maakt een schotgeluid. Drie regels: gordijnen dicht, alleen op de code opendoen, niet alleen naar buiten, vooral overdag. “Don't Be Stupid Rules.” Het detail van de maanden daar staat op de pagina over Hopper en Eleven. In het heden breekt ze de drie regels en gaat naar buiten.

Buiten vraagt een moeder of haar mama er is. Eleven vraagt de weg naar school. “Where is school?” De vrouw wijst de richting, ongeveer een mijl. Als men haar vraagt waar haar ouders zijn, leidt Eleven de aandacht met haar gedachten af. Powell belt Hopper vanwege “that Russian girl Murray was going on about”. In de gymzaal vraagt Max waarom Mike haar haat. Hij antwoordt dat de groep geen extra lid nodig heeft: hij paladin, Will cleric, Dustin bard, Lucas ranger, El magiër. “Will's our cleric.” “El is our mage.” Max stelt voor de “zoomer” te zijn en cirkelt om hem heen. Eleven, vanaf de deur, brengt haar met haar gedachten ten val. “like a magnet or something pulling on my board”. Mike helpt haar overeind. Eleven gaat weg, zonder gezien te worden. Ze slaat geen deur dicht.

Nancy neemt Steve diezelfde dag tijdens het basketbal apart. “King Steve”, op “Go!”, van Tones on Tail. Hij vertelt haar wat ze heeft gezegd en vraagt haar te zeggen dat ze van hem houdt. “I think that you're bullshit.” Hij speelt verder. Jonathan zegt haar dat Steve hem heeft gevraagd haar thuis te brengen. Nancy vraagt wat er zou gebeuren als ze meende wat ze had gezegd. Jonathan antwoordt dat Will terug is, maar niet dezelfde. Als ze een walkman ziet, denkt ze aan de RadioShack en stelt voor het 4e uur te spijbelen. Bij de Wheelers zegt Nancy tegen Karen dat haar walkman stuk is, daarna belt ze Mrs. Holland. “Marsha speaking.” Afspraak de volgende dag om 9 uur, in een park. Het lab luistert mee. Wat bij die afspraak gebeurt, staat niet in dit hoofdstuk.

Will tegenover de schaduw

Joyce zet de Halloweencassette stil tijdens Wills episode. In de sneeuw op het beeld lijkt een vorm op zijn tekening. Ze belt de school. Mr. Clarke is weg. Ze rijdt erheen. Will van zijn kant vindt het wezen op het toilet naast het klaslokaal van Mr. Salerno. Zijn episode begint. Een schaduwgolf achtervolgt hem. Hij vlucht naar buiten. Dustin vindt het wezen terug en verstopt het onder zijn pet.

Will draait zich om. Hij hoort Bobs stem. Hij schreeuwt “Go away!” Een draad van de schaduw raakt hem en dringt binnen via ogen, neus en mond. Bobs stem zegt “Easy-peasy”. Dit gebeurt op Hawkins Middle, overdag, op 1 november. Bob heeft over zijn clown verteld. Niets in dit hoofdstuk toont dat hij zal weten wat Will ermee heeft gedaan.

Noah Schnapp heeft deze confrontatie voor een greenscreen gedraaid, 's nachts, schreeuwend in het niets. De bron is een artikel van Vulture van 12 juni 2018, geciteerd door het wiki. In de uitzending Beyond Stranger Things zeiden de gebroeders Duffer dat een eerdere versie Will op dit punt al tot een kwaadaardig personage had gemaakt, volgens het wiki. In de openingsscène draagt Dustin nog zijn kostuum als Ray Stantz, uit Ghostbusters. Een E.T.-figuur staat op zijn plank. Een van de jongens noemt de Death Star. “Whistle on the River”, van de Mercy Brothers, begeleidt de rit van Bob en Will. “The Ghost in You”, van de Psychedelic Furs, speelt tijdens het gesprek van Nancy en Jonathan.

Veelgestelde vragen

Lees ook